مرور نظام مندی بر چگونگی و میزان تاثیر سبکهای دلبستگی بر اختلالات روانی از سال ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۲

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 137

فایل این مقاله در 23 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ICPE16_022

تاریخ نمایه سازی: 21 مهر 1404

چکیده مقاله:

سبک دلبستگی شکل گرفته بین کودک و ابژه اصلی که قالبا مادر می باشد میتواند در سلامت روان کودک در آینده نقش بسزایی را ایفا نماید. همچنین وقتی شخصیت کودک تکامل پیدا کرد و به صورت کامل رشد کرد، سبک دلبستگی ایمن می تواند در جلوگیری از بروز اختلالات شخصیت نقش کلیدی ایفا نماید. بعلاوه اختلالاتی چون اختلالات خلقی، اختلالات خوردن، اختلالات مربوط به اعتیاد و دیگر اختلالات روانی را به مراتب کاهش دهد و سلامت عموم جامعه را تضمین نماید. در نتیجه میتوان از سبک های دلبستگی نا ایمن به عنوان نوعی پیش بین برای انواع اختلالات روانی نام برد که با شناخت این نوع از دلبستگی می توان روند درمانی و راه درمان بسیاری از این اختلالات را هموارتر نمود. بنابراین با اصلاح سبک دلبستگی نا ایمن تا حد زیادی میشود سلامت روان جامعه را تضمین نمود و شاهد رشد سالم نسلهای بعدی بود. از آنجا که هر کودکی که با دلبستگی نا ایمن رشد کند هنگامی که در جایگاه والد قرار بگیرد می تواند آسیبهایی که بر خودش وارد شده را بر فرزند خویش نیز وارد کند چرا که الگویی غیر از این نداشته که بتواند والدگری سالمی را بیاموزد تا دلبستگی ایمنی را برای فرزند خود شکل دهد. لذا با دانستن این مهم که سبک های دلبستگی چه تاثیری در اختلالات روانی می تواند داشته باشد انتظار می رود که درمانگران با استفاده از روشهای اصلاح سبک های دلبستگی نا ایمن بر بیماران، آموزش مهارت های تنظیم هیجان و همدلی هزینه های ناشی از شکل گیری دلبستگی نا ایمن را از جامعه و نسل های آینده بکاهند.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

لعیا برادران

دانشجوی کارشناسی ارشد گروه روان شناسی عمومی دانشکده رفاه، تهران، ایران

غزال زند کریمی

دانشیار گروه روان شناسی دانشکده رفاه، تهران، ایران