چالشهای معلمان از تغییر روش تدریس سنتی به روش های فعال

تدریس یکی از عناصر اصلی فرآیند آموزش و پرورش است که در کارایی نظام آموزشی نقش موثری را ایفاء می کند. براساس گفته 'ویلیام ون تیل' برای افراد جامعه ای که تعلیم و تربیتش بدون بحث و انتقاد، امور را می پذیرد و بدون تفکر منعکس می نماید، خطری در کمین است که انسانی فاقد توان و نیرو در جامعه پدید می آورند تدریس در بیشتر مدارس ما به عنوان انتقال معلومات از ذهن معلم به شا گرد میباشد. استفاده معلمان از روشهای تدریس سنتی و غیر فعال و ایجاد محیط یادگیری منفعل موجب شده دانش آموزان نتوانند مهارتهای مطالعاتی مستقل خود را پرورش داده و پتانسیل واقعی خود را رشد دهند. با به کار گیری روشهای تدریس غیر فعال کم کم ذهن دانش آموزان انباشته از مطالبی می شود که با نیاز و فکرشان متناسب نیست در نتیجه بتدریج جریان یادگیری برای آنان ایجاد کسالت کند و نه تنها در سازندگی آنها نقش موثری ایفاء نمیکند بلکه زمینه رکود علمی و دلزدگی از فعالیتهای علمی را فراهم میکند چون آموزش مانند لباس متحد الشکل به تمام دانش آموزان با استعدادهای مختلف و روحیات گوناگون بطور یکسان ارائه میشود و نتیجه آن این خواهد بود که دانش آموزان تنها قادرند بطور مکانیکی مطالب عرضه شده را حفظ کنند اما نمی توانند این دانش را در حل مسائل اساسی بکار بگیرند.

کلیدواژه ها:

روش سنتی ، دانش آموز کلاس ، روش فعال ، چالش