طراحی برنامه درسی عدالت محور مبتنی بر تنوع سبک های یادگیری: راهبردهای آموزشی و ارزیابی اثر بخشی در نظامهای تربیتی ناهمگون

هدف از این پژوهش طراحی و اعتبارسنجی یک چارچوب نظری عملی برای برنامه درسی عدالت محور است که با بهره گیری از تنوع سبک های یادگیری (VAK، شناختی-اجتماعی و سطوح پردازش اطلاعات)، شیوه های آموزشی انعطاف پذیر، و فعالیت های یادگیری چندوجهی به کاهش نابرابری های نظام مند در محیط های آموزشی ناهمگون می پردازد. این پژوهش با اتخاذ یک رویکرد ترکیبی (آمیخته) شامل: تحلیل فلسفی مبانی عدالت در برنامه ریزی درسی (با تاکید بر نظریه های فرییر، سن، و نسخه های نوین عدالت تربیتی)، مطالعه اتنوگرافیک کلاس های درس در سه بافت متفاوت (شهری، روستایی و حاشیه نشین)، و طراحی آزمایشی میدانی با نمونه گیری خوشه ای از ۴۲۰ یادگیرنده در ۱۴ مدرسه، به آزمون مدل پیشنهادی می پردازد. یافته های فاز کیفی نشان می دهد که تمایزات فرهنگی-زبان شناختی و سوگیری های ناخودآگاه در روش های تدریس، مهمترین موانع تحقق عدالت هستند. در فاز کمی، مدل طراحی شده با شاخص های انطباق پذیری پویا (DAI) و ارزیابی چندمعیاره (MAE)، بهبود معناداری در نمرات یادگیری (۱۰.۳۴) و کاهش شکاف جنسیتی-قومیتی (۰.۰۱>p) ایجاد کرد. این پژوهش با پیشنهاد چارچوب TILA (Taxonomy of Inclusive Learning Activities) به عنوان یک ابزار برنامه ریزی درسی، ادبیات موجود را در سه حوزه نظریه پردازی عدالت، آموزشی روانشناسی تربیتی، و فناوری های شخصی سازی شده یادگیری گسترش می دهد.

کلیدواژه ها:

عدالت ، تربیتی ، برنامه درسی پاسخگو ، سبک های یادگیری چندوجهی ، ارزیابی انطباقی ، ناهمگونی آموزشی ، طراحی آزمایشی تربیتی