نقش تدریس مبتنی بر داستان گویی دینی در ارتقای انگیزش و ماندگاری مفاهیم معارف اسلامی

یادگیری معارف اسلامی در مدارس، علاوه بر انتقال دانش، نیازمند ایجاد انگیزش و ماندگاری مفاهیم در ذهن دانش آموزان است. پژوهش ها نشان می دهد که رویکردهای سنتی تدریس، اغلب در ایجاد پیوند عاطفی و شناختی پایدار ناکام می مانند. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر تدریس مبتنی بر داستان گویی دینی بر ارتقای انگیزش، عمق درک مفاهیم و ماندگاری آن ها انجام شد. روش تحقیق توصیفی–تحلیلی و با رویکرد کتابخانه ای بوده و منابع معتبر داخلی و خارجی در حوزه تعلیم و تربیت اسلامی و روان شناسی یادگیری مرور شد. یافته ها نشان داد که استفاده از روایت های قرآنی، تاریخی و اخلاقی، از طریق تحریک هیجان مثبت، تسهیل پردازش دوگانه و ایجاد همذات پنداری با شخصیت ها، انگیزش و یادداری را به طور معناداری بهبود می بخشد. همچنین این رویکرد موجب ارتقای مهارت های ارزش محور مانند همدلی، استدلال اخلاقی و تفکر نقاد شد. بر این اساس، به کارگیری سیستماتیک داستان گویی دینی می تواند به عنوان راهبردی موثر در آموزش معارف اسلامی و تربیت اخلاقی پیشنهاد شود.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: داستان گویی دینی ، معارف اسلامی ، انگیزش یادگیری ، ماندگاری مفاهیم ، تربیت ارزش محور