پیش بینی خودشکوفایی براساس هوش معنوی و کمال گرایی در بین معلمان زن دوره متوسطه شهرستان زاهدان

تحقیق حاضر با هدف پیش بینی خودشکوفایی براساس هوش معنوی و کمال گرایی در بین معلمان زن دوره متوسطه شهرستان زاهدان انجام شده است . پژوهش حاضر از نظر نوع بنیادی- کاربردی و از نظر روش جمع آوری داده ها از نوع همبستگی است جامعه آماری شامل ۷۵۰ نفر از معلمان زن دوره متوسطه آموزش و پرورش ناحیه ۲ شهرستان زاهدان در سال ۱۴۰۳ بود .که طبق جدول مورگان تعداد ۲۵۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات، از پرسشنامه خودشکوفایی سلیمانی و همکاران، پرسشنامه کمال گرایی نجاریان و همکاران و همچنین پرسشنامه هوش معنوی کینگ استفاده گردید. داده ها به وسیله تحلیل رگرسیون خطی و چندگانه مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این تحقیق نشان داد که کمال گرایی به عنوان یک پیش بینی کننده منفی و معنادار برای خودشکوفایی عمل می کند. در مقابل، هوش معنوی به عنوان یک پیش بینی کننده مثبت و معنادار برای خودشکوفایی شناسایی شد. از میان ابعاد هوش معنوی، معناسازی شخصی و آگاهی متعالی به عنوان پیش بینی کننده های مثبت و معنادار خودشکوفایی عمل می کنند، در حالی که تفکر انتقادی وجودی و گسترش خودآگاهی نتوانستند به طور معناداری پیش بینی کننده خودشکوفایی باشند.

کلیدواژه ها:

هوش معنوی ، کمالگرایی ، خودشکوفایی ، معلمان ، زن ، زاهدان