نقش هنرهای بومی و سنتی در حفظ هویت فرهنگی دانش آموزان

هویت فرهنگی، به عنوان تار و پود جامعه، نقشی حیاتی در انسجام اجتماعی و خودآگاهی فردی ایفا می کند. در دنیای معاصر که تحت تاثیر جهانی شدن و تغییرات سریع اجتماعی قرار دارد، حفظ و انتقال هویت فرهنگی به نسل های جوان، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. این پژوهش مروری، با هدف بررسی جامع نقش هنرهای بومی و سنتی در فرآیند حفظ هویت فرهنگی دانش آموزان انجام شده است. هنرهای بومی و سنتی، از جمله موسیقی، هنرهای تجسمی، نمایش ها، و ادبیات شفاهی، به عنوان حاملان اصلی میراث فرهنگی، ارزش ها، باورها و تاریخ یک جامعه عمل می کنند. بررسی مبانی نظری و پیشینه پژوهش نشان می دهد که این هنرها، با فراهم آوردن بستری برای ابراز وجود، تقویت حس تعلق، یادگیری فعال و تعاملات اجتماعی، ابزارهای قدرتمندی برای شکل دهی و تثبیت هویت فرهنگی در دانش آموزان هستند. یافته ها حاکی از آن است که ادغام هنرهای بومی و سنتی در برنامه های آموزشی و فوق برنامه مدارس، می تواند به تقویت خودآگاهی فرهنگی، ارتقاء احترام به تنوع فرهنگی و ایجاد پیوند عمیق تر میان دانش آموزان و ریشه های فرهنگی شان منجر شود. در نهایت، این پژوهش بر اهمیت رویکردهای فرهنگی-محور در آموزش و ضرورت حمایت از نهادهای متولی حفظ و ترویج هنرهای بومی و سنتی تاکید می کند تا بتوانند نقش خود را در انتقال پایدار میراث فرهنگی به نسل های آینده به بهترین نحو ایفا نمایند.

کلیدواژه ها:

هنرهای بومی ، هویت فرهنگی ، دانش آموزان ، آموزش هنر ، ادغام فرهنگی