تحلیل روانشناختی انتظارات والدین و مربیان بر انگیزه درونی دانش آموزان ورزشکار

انگیزه درونی به عنوان یکی از مولفه های کلیدی رشد، تداوم و عملکرد مطلوب در ورزش نوجوانان، به شدت تحت تاثیر کیفیت روابط میان والدین، مربیان و ورزشکار قرار دارد. پژوهش حاضر با رویکردی مروری–تحلیلی، به بررسی نقش انتظارات والدین و مربیان در شکل دهی انگیزه درونی دانش آموزان ورزشکار پرداخته است. مرور نظام مند مطالعات بین المللی و داخلی بر اساس چارچوب نظریه خود تعیین گری نشان داد که انتظارات زمانی اثر تقویتی دارند که در قالب حمایت از خود مختاری، واقع بینی و تمرکز بر رشد فردی منتقل شوند. در مقابل، انتظارات کنترل گر و نتیجه محور با افزایش اضطراب رقابتی، کاهش لذت از فعالیت و تضعیف انگیزه ی درونی همراه اند. تحلیل یافته ها بیانگر نقش واسطه ای ادراک حمایت روانی، بازخورد مثبت و احساس شایستگی در این فرایند است. بر اساس نتایج، تقویت سواد روان شناختی والدین و مربیان، بازنگری در فرهنگ نتیجه محور ورزش مدارس، و طراحی مداخلات آموزشی مشترک، از الزامات کلیدی برای حفظ انگیزش درونی ورزشکاران نوجوان است. این مقاله بر ضرورت تلفیق رویکردهای روان شناسی رشد و آموزش ورزشی در سیاست گذاری و تربیت بدنی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

انگیزه درونی ، انتظارات والدین ، مربیان ورزشی ، نظریه خودتعیین گری ، نوجوانان ورزشکار