بررسی تاثیر آموزش فناوری های نوین بر ارتقای کیفیت برنامه ریزی درسی معلمان

در دهه های اخیر، گسترش فناوری های نوین و دیجیتال، فرصت های متعددی را برای تحول در نظام های آموزشی به ویژه در حوزه برنامه ریزی درسی فراهم کرده است. یکی از چالش های اصلی معلمان در فرایند تدریس، ضعف در برنامه ریزی درسی اثربخش و به روز است که می تواند موجب کاهش کیفیت آموزشی گردد. براین اساس، هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر آموزش فناوری های نوین بر ارتقای کیفیت برنامه ریزی درسی معلمان در مدارس متوسطه دوره اول است. این پژوهش از نوع کاربردی و با روش توصیفی - پیمایشی انجام شده است. جامعه آماری شامل کلیه معلمان شاغل در مدارس متوسطه اول شهر موردبررسی در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ است که تعداد آن ها ۲۵۰ نفر برآورد گردید. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، ۱۵۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسش نامه محقق ساخته ای با ۳۰ گویه در مقیاس لیکرت بود که روایی آن توسط متخصصان و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ (۸۹/۰) موردتایید قرار گرفت. برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و استنباطی (آزمون تی مستقل و تحلیل واریانس یک طرفه) بهره گرفته شد. یافته ها نشان داد که آموزش فناوری های نوین به طور معناداری موجب ارتقای کیفیت برنامه ریزی درسی معلمان می شود و مولفه هایی نظیر خلاقیت در طراحی محتوا، تنوع روش های تدریس، و انعطاف پذیری در تنظیم زمان بندی آموزشی افزایش می یابد. در پایان، پیشنهاد می گردد دوره های توانمندسازی فناورانه برای معلمان در قالب برنامه های هم خدمت طراحی و اجرا شود تا کیفیت برنامه ریزی درسی در سطوح مختلف ارتقا یابد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: آموزش فناوری های نوین ، برنامه ریزی درسی ، کیفیت آموزشی ، توانمندسازی حرفه ای