نقش معلم در شناسایی زودهنگام چالش های یادگیری و سلامت روان دانش آموزان

در سپهر آموزش و پرورش معاصر، فرآیند یاددهی-یادگیری به عرصه ای پیچیده و چندوجهی بدل شده است که متاثر از عوامل گوناگون شناختی، عاطفی و اجتماعی است. شناسایی زودهنگام هرگونه مانع یا چالش که مسیر رشد جامع دانش آموز را مختل می سازد، از اهم وظایف نظام تعلیم و تربیت محسوب می شود. این مقاله بر نقش محوری معلم به عنوان خط مقدم شناسایی و پایش این چالش ها، چه در حوزه توانمندی های تحصیلی و چه در عرصه سلامت روان، تمرکز دارد. معلم به واسطه تعامل مستمر و زمان طولانی که در محیط کلاس با دانش آموز سپری می کند، در موقعیتی منحصربه فرد برای رصد ظرایف رفتاری و عملکردی قرار دارد که سایر متولیان آموزشی کمتر به آن دسترسی دارند. مداخله به هنگام و پیشگیرانه، نه تنها از تحمیل هزینه های جبران ناپذیر آموزشی و روانی در آینده جلوگیری می کند، بلکه بستری برای شکوفایی کامل استعدادهای بالقوه فرد فراهم می آورد. هدف این پژوهش، تبیین سازوکارهای عملی، نشانه های کلیدی و راهبردهای حرفه ای است که معلمان می توانند برای غربالگری دقیق و ارجاع به موقع به کار گیرند. با توجه به افزایش نگرانی ها پیرامون اختلالات یادگیری خاص و مسائل نوظهور سلامت روان در میان نوجوانان و کودکان، تقویت مهارت های مشاهده ای و تخصصی معلمان برای ایفای این نقش حیاتی، امری ضروری است. این مقاله استدلال می کند که تحول نقش معلم از یک مربی صرف به یک ناظر بالینی-آموزشی، سنگ بنای یک سیستم آموزشی پاسخگو و جامع نگر خواهد بود. این مقاله به تفصیل روش هایی را شرح می دهد که معلم می تواند از منظر روانشناسی، نشانه های ظریف مشکلات یادگیری (مانند اختلال نقص توجه، ناتوانی های یادگیری خاص) و نشانه های اولیه چالش های سلامت روان (مانند اضطراب عملکرد، علائم افسردگی یا انزوای اجتماعی) را تشخیص داده و مداخلات اولیه مبتنی بر شواهد روانشناختی را به کار بندد تا از تبدیل شدن مسائل کوچک به بحران های بزرگ جلوگیری کند. تاکید نهایی بر این است که آموزش معلم در حوزه روانشناسی تربیتی و مشاوره، یک ضرورت زیربنایی برای تحقق عدالت آموزشی و سلامت اجتماعی است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش شخصی سازی شده ، یادگیری تطبیقی ، اخلاق هوش مصنوعی ، سوگیری الگوریتمی ، حریم خصوصی داده ها ، آموزش عالی