تاثیر تخصیص غیر بهینه(نادرست) عوامل تولید بر رشد و بهره وری کارگاه های صنعتی ده نفر کارکن و بیشتر

در دهه های اخیر، کاهش بهره وری کل در بسیاری از کشورها به یک چالش اقتصادی تبدیل شده است. یکی از عوامل اصلی این کاهش، تخصیص نادرست منابع میان شرکت هاست که تاثیر چشمگیری بر عملکرد اقتصادی دارد. این پژوهش با هدف بررسی میزان سود یا زیان ناشی از تخصیص غیر بهینه عوامل تولید، با استفاده از داده های مرکز آمار ایران برای کارگاه های ده نفر کارکن و بیشتر در سال های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۹ انجام شده است. روش تحقیق مبتنی بر تحلیل داده های خرد اقتصادی بوده و با محاسبه بهره وری فیزیکی و ارزش افزوده، وضعیت صنایع مختلف ارزیابی شده است. یافته ها نشان می دهد که صنایع مواد شیمیایی، معدنی غیرفلزی و فرآورده های نفتی بیشترین بهره وری و ارزش افزوده را داشته اند، در حالی که صنایع چرم، پوشاک و تعمیر ماشین آلات کمترین میزان را ثبت کرده اند. همچنین، حذف انحرافات تولید و سرمایه بیشترین بهبود را در صنایع با بازدهی بالا ایجاد کرده و نیاز به بازتوزیع منابع را نشان داده است. در این راستا، حمایت از صنایع کم بازده، سرمایه گذاری در تحقیق و توسعه، بهبود زیرساخت های انرژی و حمل ونقل، و ارائه مشوق های مالیاتی پیشنهاد می شود. این اقدامات می تواند موجب افزایش بهره وری و رقابت پذیری صنایع شده و به رشد اقتصادی پایدار کمک کند.

کلیدواژه ها:

بهره وری ، بهره وری کل عوامل تولید ، تخصیص غیر بهینه