بررسی مفهوم عاملیت کودک در بستر دو رویکرد کودک به مثابه کنشگر اجتماعی و نظریه انسان عامل و اشارات تربیتی آن برای مربیان اوان کودکی

طبق تحقیقات انجام گرفته، معلم از با نفوذترین ومحبوبترین افرادی است که بر روی شاگردانش می تواند تاثیر بگذارد و این تاثیرگذاری در سنین پایین تر بویژه در سالهای آغازین بیشتر است. این تاثیرگذاری قبل از هر چیز در گرو نگاه معلم به کودک و اعمال آن نگاه در جزء جزء فرایند تربیت است. یکی از جدیدترین نگاه ها به کودک در تحقیقات تربیتی اوان کودکی، نگاه به کودک به مثابه فرد عامل است. این پژوهش با هدف تبیین مفهوم عاملیت در دوران کودکی و اشارات تربیتی آن برای مربیان کودکستانها انجام شد. برای این منظور، از روش توصیفی-تحلیلی و تحلیلی-استنباطی استفاده شد. یافته های تحقیق نشان می دهد که مفهوم عاملیت از منظرهای مختلف فلسفی، جامعه شناختی، و روانشناسی دارای معانی متفاوت است. علاوه بر این، عاملیت در دوران کودکی با مفهوم عاملیت در بزرگسالی، متفاوت است. نیز مفهوم عاملیت در کودکی با طیفی از ویژگی ها نظیر؛ «آزادی»، «متفکر»، «انجام دهنده»، «مشارکت کننده» بودن مشخص شد. نیز به شنیدن صدای کودک با روش های مختلف توسط مربیان، ادراک چشم انداز آنان به محتوا و محیط به عنوان پیش نیاز یادگیری، اولویت تجربه زیسته کودکان و مشارکت آنان در امور مربوط به خود و تاثیرگذار بر زندگی شان، همکاری با مربی و معلم در فرایند تربیت مانند؛ فرایند یاددهی-یادگیری، ارزشیابی، تنظیم و طراحی محیط آموزشی جهت تقویت و پرورش ظرفیت عاملیت کودکان تاکید شد.

کلیدواژه ها:

عاملیت در دوران کودکی ، مربیان کودکستانها ، اوان کودکی