از هنر سرگردان به سوی هنر اجتماعی و تحول آفرین: چشم انداز تربیت هنری معلمان با نظر به فلسفه تربیتی ماکسین گرینی

با توجه به مسئله مغفول ماندن تربیت هنری معلمان در نظام آموزشی ایران و نقصان هایی در حوزه نظری همچون فقدان فلسفه تربیتی متناسب با آن در پژوهش حاضر با تحلیل دیدگاه های تربیت هنری ماکسین گرینی در پی ارائه چشم اندازها و بینش های مبتنی بر آن معلمان ایران هستیم. هر چند این مقاله بیشتر جنبه ایضاحی، تحلیلی و تبیینی دارد و الگوی دقیقی را برای تربیت هنری پیشنهاد نمی دهد با این حال درصدد است با استنتاج از دیدگاه گرینی بر اهمیت و ضرورت بناکردن الگوها و برنامه های درسی هنرمحور بر یک نظریه فلسفی تربیتی و مواجهه پژوهشگرانه با آن تاکید کند و البته به اختصار دیدگاه تربیت هنری گرینی و چشم انداز آن رابرای تربیت هنری معلمان شرح می دهد تا شاید مسیری برای پژوهش های بعدی بگشاید. در پایان نیز بر حسب تحلیل مفاهمی کلیدی دیدگاه تربیت هنری او، استنتاجمان رادر قالب ارائه چشم انداز، موقعیت و مقام هایی خاص برای هنر ارائه کرده ایم: ۱- هنر در مقام پرورش و افزایش تخیل اجتماعی؛ ۲- هنر در مقام بستری برای گفت و گو، ایجاد بیناذهنیت و دستیابی به "بیداری گسترده"؛ ۳- هنر در مقام مرئی کننده مسائل پنهان اجتماعی و انحطاط های اخلاقی؛ ۴- هنر در مقام آفریننده افق های اجتماعی. امید است این پژوهش زمینه ای برای معلمان خلاق فراهم آورد تا با کسب بینشی اخلاقی و اجتماعی نسبت به هنر دست به طراحی موقعیت های یادگیری مبتنی بر هنر بزنند و آموزش هنر را از بندهای بیان گرایی فردمحور، ابزارگرایی و تکنیک زدگی آزاد کنند.

کلیدواژه ها:

هنر ، تربیت هنری ، فلسفه تربیتی ، ماکسین گرینی ، معلمان ایران