The effectiveness of intensive short-term dynamic psychotherapy (ISTDP) on distress tolerance and resilience in type ۲ diabetic patients

زمینه و اهداف: فقدان تحمل پریشانی و تاب آوری در بیماران دیابتی نوع ۲ می تواند منجر به آسیب های جدی به خود و اطرافیان گردد. از این رو هدف مطالعه حاضر بررسی اثربخشی روان درمانی پویشی فشرده کوتاه مدت (ISTDP) بر تحمل پریشانی و تاب آوری بیماران دیابتی نوع ۲ بود. روش بررسی: این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل بیماران دیابتی نوع ۲ مراکز درمانی و بیمارستان های شهر قم در نیمه دوم سال ۱۴۰۳ بود که تعداد۳۰ نفر به روش نمونه گیری هدفمند و در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گروه گواه (هر گروه ۱۵ نفر) قرار گرفتند. جلسات درمانی ISTDP به صورت فردی و در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای برگزار شد. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه تحمل پریشانی (سیمونز و گاهر ۲۰۰۵) و تاب آوری (کانر و دیویدسون ۲۰۰۳) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش تحلیل کواریانس استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که ISTDP بر تحمل پریشانی و تاب آوری بیماران دیابتی نوع ۲ به صورت معناداری اثربخش بوده است (۰.۰۰۱ >p). نتیجه گیری: ISTDP تغییرات قابل توجه و معناداری در جهت افزایش تحمل پریشانی و تاب آوری در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ ایجاد می کند. لذا این درمان می تواند به عنوان یک مداخله موثر برای افزایش تحمل پریشانی و ارتقای تاب آوری در این بیماران به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

psychotherapy ، psychologic stress ، Psychological Adaptation ، resilience ، type ۲ diabetes ، روان درمانی ، استرس روانی ، سازگاری روانی ، تاب آوری ، دیابت نوع ۲