اثر تغییرات هندسه بر ضرایب آیرودینامیکی یک موشک هوا به هوای کانارد کنترل

در این مقاله به بررسی اثر تغییرات هندسه بال، کانارد و طول بدنه بر ضرایب آیرودینامیکی موشک سایدوایندر با استفاده از نرم افزار MD و انسیس سی اف ایکس پرداخته شده است. در ابتدا با استفاده از کد MD ضرایب آیرودینامیکی پنج شکل مختلف این موشک در شرایط مختلف پروازی بررسی شده است. برای اعتبار سنجی داده های MD، داده های بدست آمده از یک مدل این موشک با داده های تونل باد موجود مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که در تمامی شرایط پروازی، روند تغییرات ضرایب آیرودینامیکی یکسان بوده و در زوایای حمله پایین، داده ها تطابق بسیار خوبی با داده های تجربی دارند و همچنین سری های جدید این موشک دارای برد و مانور پذیری بهتری نسبت به سری های اولیه آن هستند. در مرحله بعد، با استفاده از نتایج کد MD، به شبیه سازی جریان حول موشک موجود(ایم-۹ ال) و موشک جدید(ایم-۹ ایکس) با استفاده از نرم افزار سی اف ایکس پرداخته شده است. در این مرحله، بررسی ها با استفاده از شبکه بی سازمان و مدل آشفتگی اس اس تی انجام شده است. برای اعتبارسنجی روش عددی نیز، یک یک مدل از این موشک مورد بررسی قرار گرفت و با مقایسه با داده های موجود، حداکثر خطای ۴ درصدی برای روش عددی مورد مشاهده گردید. نتایج نشان داد که تغییرات هندسی اعمال شده باعث افزایش نسبت نیروی برآ به پسا موشک جدید نسبت به موشک موجود شده و پایداری آن نیز کاهش یافته است همچنین برد موشک جدید نیز در حدود ۴۳ درصد افزایش پیدا کرده است.

کلیدواژه ها:

موشک هوا به هوای کانارد کنترل ، شبیه سازی عددی ، مانور پذیری ، برد ، ضرایب آیرودینامیکی ، انسیس سی اف ایکس