بررسی رابطه تاب آوری تحصیلی با درگیری تحصیلی با میانجی خودکارآمدی تحصیلی(مطالعه موردی: دانشجویان دانشگاه علوم و فنون مازندران)

مقدمه: تاب آوری تحصیلی به معنای دستیابی دانشجویان به نتایج آموزشی خوب با وجود شرایط نامساعد و چالشها از طریق تغییر رفتارهای موجود یا ایجاد رفتارهای جدید میباشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین تاب آوری تحصیلی و درگیری تحصیلی با میانجیگریخود کارآمدی تحصیلی انجام شده است. روش ها: پژوهش حاضر توصیفی و از نوع معادلات ساختاری، جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه علوم و فنون مازندران، ۲۶۰۰ نفر، که با روش نمونه­گیری تصادفی طبقه­ای(بر اساس مقطع)، ۳۳۵ نفر انتخاب شدند .­ابزار مورد استفاده، پرسشنامه درگیری تحصیلی ریو، تاب آوری تحصیلی ساموئلز و مقیاس خود کارآمدی تحصیلی اون و فرامن بوده است .برای تجزیه و تحلیل داده­ها، از آزمون­های کولموگروف اسمیرنوف، همبستگی پیرسون،T-value ، سوبل، ضریب مسیر، مدل معادلات ساختاری با کمک نرم­افزارهای SPSS۲۱ و Samartpls۳ استفاده شده است. یافته ها: ­نتایج همبستگی پیرسون نشانداد که بین تاب­ آوری تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی با درگیری تحصیلی، همچنین بین تاب ­آوری تحصیلی و خود کارآمدی تحصیلی در سطح اطمینان ۹۹ درصد رابطه مثبت و معنی­دار وجود دارد. نتیجه تحلیل مسیر نیز نشانداد که خود کارآمدی تحصیلی نقش واسطه­ای در ارتباط بین تاب ­آوری تحصیلی و درگیری تحصیلی دانشجویان دارد. نتیجه گیری: از یافتههای این پژوهش میتوان برای بهبود نظام­های آموزشی خصوصا نظام­های دانشگاهی و بهینه­سازی فرآیند یاددهی- یادگیری و عملکرد تحصیلی دانشجویان که تعیینکننده جنبه­های مهمی در زندگی آنها از جمله موفقیت و ارتقای تحصیلی، کسب شغل و جایگاه اجتماعی مناسب و بهبود رضایت خاطر دانشجویان بهره جست. واژگان کلیدی: تاب آوری تحصیلی، درگیری تحصیلی، خود کارآمدی تحصیلی، دانشجویان

کلیدواژه ها:

academic resilience ، academic engagement ، academic self-efficacy ، students ، تاب آوری تحصیلی ، درگیری تحصیلی ، خودکار آمدی تحصیلی ، دانشجویان