ارتباط شدت بیماری های پریودنتال با تغییرات میکروواسکولار شبکیه مطالعه مبتنی بر OCT-A

بیماری های پریودنتال مزمن می توانند اثرات سیستمیک بر ریزعروق بدن از جمله شبکیه داشته باشند. بررسی ارتباط بین شدت بیماری های پریودنتال و تغییرات میکروواسکولار شبکیه با استفاده از فناوری (OCT-A)، شامل تراکم مویرگی، قطر متوسط رگ ها و جریان خون مویرگی. این مطالعه تحلیلی-مقطعی بر ۱۱۰ بیمار بالای ۳۰ سال مراجعه کننده به کلینیک های دندانپزشکی و چشم پزشکی شهر قوچان خراسان رضوی انجام شد. نمونه ها بر اساس شدت بیماری پریودنتال به سه گروه تقسیم شدند. داده ها شامل معاینات پریودنتال، تصویربرداری OCT-A و اطلاعات دموگرافیک بودند. تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی، همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندمتغیره انجام شد. نتایج نشان داد که با افزایش شدت پریودنتیت، تراکم مویرگی شبکیه کاهش یافته، قطر متوسط رگ ها کوچک تر شده و جریان خون مویرگی کاهش داشته است. شدت پریودنتیت با تمام پارامترهای میکروواسکولار شبکیه رابطه منفی و معنادار داشت (p < ۰.۰۱). تحلیل رگرسیون چندمتغیره نشان داد که شدت پریودنتیت پیش بینی کننده مستقل کاهش تراکم مویرگی شبکیه است (β = -۰.۵۸, p < ۰.۰۰۱). بیماری های پریودنتال مزمن می توانند تاثیر قابل توجهی بر سلامت ریزعروق شبکیه داشته باشند و OCT-A ابزاری مناسب برای ارزیابی این تغییرات است. یافته های این مطالعه می تواند در طراحی برنامه های پیشگیری و مداخلات درمانی میان رشته ای برای بیماران در معرض خطر اختلالات بینایی و عروقی مفید باشد.

کلیدواژه ها:

بیماری پریودنتال ، میکروواسکولار شبکیه ، OCT-A ، تراکم مویرگی ، جریان خون مویرگی