بررسی تاثیر تدریس مبتنی بر بازی بر انگیزه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مدارس ابتدایی شهرستان بناب

هدف کلی تحقیق حاضر بررسی تاثیر تدریس مبتنی بر بازی بر انگیزه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مدارس ابتدایی شهرستان بناب بود. در این پژوهش، از روش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون استفاده شد. جامعه آماری پژوهش، دانش آموزان دوره دوم ابتدایی شهرستان بناب در سال تحصیلی ۱۴۰۴- ۱۴۰۳ است که تعداد آنها۱۸۴۱ نفر بود. روش نمونه گیری به صورت تصادفی خوشه ای چند مرحله ای بود. شرکت کنندگان ۶۲ نفر از دانش آموزان دوره ابتدایی بودند که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه فام و تیلور (۱۹۹۰) و پرسشنامه انگیزه تحصیلی ژادانو و همکاران (۲۰۲۲) بود و شیوه بازی های آموزشی با استفاده از بسته ی آموزشی طی ۸ هفته ای صورت گرفت. جهت تجزیه و تحلیل فرضیه های پژوهش از آزمون های تحلیل واریانس با نرم افزارspss۲۶ استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد میانگین پس آزمون انگیزه در گروه آزمایش(۹۴/۱۰۵) و پیشرفت تحصیلی در گروه آزمایش(۵۵/۱۶۵) و سطح معنی داری ۰۰۱/۰ است، پس می توان نتیجه گرفت تدریس مبتنی بر بازی بر انگیزه و پیشرفت تحصیلی دانش اموزان تاثیر مثبت و معناداری دارد. کلید واژه ها: تدریس مبتنی بر بازی، انگیزه، پیشرفت تحصیلی