بررسی نگرش معلمان نسبت به کاربرد فناوری های آموزشی در برنامه ریزی درسی مقطع ابتدایی شهرستان بناب در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۳۹۹

این پژوهش با هدف بررسی نگرش معلمان نسبت به کاربرد فناوری های آموزشی در برنامه ریزی درسی مقطع ابتدایی شهرستان بناب صورت گرفت. روش پژوهش از نظر هدف و ماهیت، کاربردی و از نظر گردآوری داده ها، توصیفی از نوع پیمایشی می باشد. جامعه آماری پژوهش، شامل کلیه معلمان مقطع ابتدایی شهرستان بناب که در سال تحصیلی ۱۳۹۹-۱۴۰۰ در مدارس این شهر مشغول به تدریس بوده اند، می باشد. که برای محاسبه حجم نمونه از فرمول کوکران استفاده گردید، که شامل ۲۲۶ نفر از معلمان می باشند که به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. داده های پژوهش با استفاده از پرسشنامه پذیرش فناوری دیویس و پرسشنامه ترجمه شده و تعدیل یافته مقیاس نگرش نسبت به کاربرد فناوری در آموزش (یاکووز،۲۰۰۵) جمع آوری گردید. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه مورد تایید محققان و متخصصان قرار گرفت. پایایی پرسشنامه از طریق محاسبه ضریب آلفای کرونباخ ۸۳/. برآورد گردید. تجزیه و تحلیل آماری این پژوهش با استفاده از روش آزمون T مستقل، آزمون لوین و آزمون رگرسیون و تحلیل واریانس یک راهه (ANOVA) به کمک نرم افزار Spss انجام شد. نتایج پژوهش نشان داد که نگرش معلمان نسبت به کاربرد فناوری های آموزشی در برنامه ریزی درسی مقطع ابتدایی شهرستان بناب تاثیر معناداری دارد. هم چنین نتایج حاصل از تست فرضیه ها نشان می دهد که میان متغییرهای جنسیت، محل خدمت، سابقه تدریس و میزان تحصیلات در نگرش معلمان نسبت به کاربرد فناوری های آموزشی در برنامه ریزی درسی مقطع ابتدایی شهرستان بناب تاثیر معناداری دارد.کلید واژه ها: فناوری آموزشی، نگرش به فناوری آموزشی، برنامه ریزی