تاثیر شیوه های مدیریت کلاس بر بهبود تعامل با دانش آموزان بیش فعال

هدف این پژوهش بررسی تاثیر شیوه های مختلف مدیریت کلاس بر بهبود تعامل آموزشی و اجتماعی با دانش آموزان دارای اختلال بیش فعالی/نقص توجه (ADHD) است. این مطالعه با رویکردی توصیفی–تحلیلی و با بهره گیری از روش پیمایشی انجام شد. جامعه آماری شامل معلمان دوره ابتدایی در مناطق شهری و نیمه شهری بود که تجربه تدریس به دانش آموزان بیش فعال را داشتند. ابزار گردآوری داده ها پرسش نامه ای استاندارد و مصاحبه نیمه ساختاریافته بود که با روش تحلیل مضمون و تحلیل آماری توصیفی و استنباطی بررسی شد.مدل تحلیل مطالب بر اساس چارچوب نظری تعامل گرایی نمادین و اصول روان شناسی تربیتی طراحی شد. در این مدل، مولفه هایی چون ساختاردهی محیط کلاس، انعطاف پذیری رفتاری معلم، استفاده از تقویت مثبت، و تنظیم فعالیت های گروهی به عنوان متغیرهای مستقل در نظر گرفته شدند.نتایج نشان داد که شیوه های مدیریت کلاس مبتنی بر ساختار منسجم، بازخورد مثبت، و مشارکت فعال دانش آموزان، تاثیر چشمگیری در افزایش تعامل، کاهش رفتارهای چالش برانگیز، و ارتقاء انگیزه یادگیری در دانش آموزان بیش فعال دارند. همچنین، معلمانی که از رویکردهای حمایتی و غیرتنبیهی استفاده می کردند، موفق تر در ایجاد ارتباط موثر با این گروه از دانش آموزان بودند.

کلیدواژه ها:

مدیریت کلاس ، دانش آموزان بیش فعال ، مدرسه