تجربه زیسته معلمان ابتدایی از استفاده از هوش مصنوعی در فرایند تدریس و ارزشیابی یادگیرندگان

هوش مصنوعی به عنوان یکی از نوآوری های کلیدی در نظام آموزش ابتدایی، پتانسیل تحول آفرینی در فرایندهای تدریس و ارزشیابی یادگیرندگان دارد. این پژوهش با هدف بررسی تجربه زیسته معلمان ابتدایی در استفاده از هوش مصنوعی در این دو حوزه انجام شده است. تجربه زیسته، به عنوان مفهومی پدیدارشناسانه، ادراکات، احساسات و تعاملات روزمره معلمان با ابزارهای هوشمند را در بر می گیرد. این مطالعه با رویکردی مروری و با تاکید بر تحلیل کیفی، به شناسایی فرصت ها و چالش های مرتبط با این فناوری پرداخته است. یافته ها نشان می دهند که معلمان ابتدایی از ابزارهای هوش مصنوعی، مانند پلتفرم های یادگیری شخصی سازی شده و سیستم های ارزشیابی خودکار، برای بهبود کیفیت تدریس و ارائه بازخوردهای دقیق استفاده می کنند. این ابزارها با تحلیل داده های یادگیری، امکان تنظیم محتوای آموزشی و ارزشیابی متناسب با نیازهای فردی دانش آموزان را فراهم می کنند. بااین حال، معلمان با چالش هایی مانند کمبود زیرساخت های فنی، مقاومت فرهنگی و نگرانی از کاهش نقش انسانی خود مواجه اند. این پژوهش همچنین نشان داد که موفقیت در ادغام هوش مصنوعی به عواملی مانند سواد دیجیتالی معلمان، آموزش مداوم و حمایت های مدیریتی بستگی دارد. از منظر معلمان، هوش مصنوعی فرصت هایی مانند افزایش انگیزه دانش آموزان، کاهش بار کاری و تقویت تعاملات کلاسی را ارائه می دهد، اما نیازمند تعادل با جنبه های عاطفی و انسانی آموزش است. این مطالعه پیشنهاد می کند که سیاست گذاری های آموزشی باید بر تقویت زیرساخت ها و برنامه های آموزشی معلمان متمرکز شوند تا پذیرش فناوری تسهیل گردد. نتایج این پژوهش می تواند به بهبود استراتژی های ادغام هوش مصنوعی در آموزش ابتدایی و ارتقای کیفیت یادگیری کمک کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تجربه زیسته ، آموزش ابتدایی ، تدریس ، ارزشیابی