پیش بینی هوش سازمانی بر اساس مدیریت استعداد و ویژگی های سازمان یادگیرنده (مطالعه موردی: معلمان مدارس ابتدایی قم)

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی هوش سازمانی بر اساس مدیریت استعداد و ویژگی های سازمان یادگیرنده انجام شد. روش تحقیق توصیفی–همبستگی و جامعه آماری شامل معلمان مقطع ابتدایی ناحیه ۲ آموزش و پرورش استان قم در سال تحصیلی ۱۴۰۱–۱۴۰۰ بود. ۲۸۸ نفر به روش خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارها شامل پرسشنامه هوش سازمانی آلبرشت (۲۰۰۳)، پرسشنامه مدیریت استعداد (مدل Collings & Mellahi، ۲۰۰۹)، و پرسشنامه سازمان یادگیرنده سنگه (۱۹۹۰) بود. پایایی ابزارها با آلفای کرونباخ بین ۰٫۸۵ تا ۰٫۸۹ تایید شد. پس از اطمینان از نرمال بودن داده ها (آزمون K–S،. P > ۰.۰۵ )، نتایج نشان داد مدیریت استعداد و ویژگی های سازمان یادگیرنده به ترتیب ۰.۵۵ و ۰.۵۷ با هوش سازمانی همبستگی مثبت معنادار دارند (P < ۰.۰۱). تحلیل رگرسیون چندگانه بیانگر تبیین ۳۵٫۸٪ از واریانس هوش سازمانی توسط این دو متغیر بود (R=۰.۵۹۸، R²=۰.۳۵۸). نتایج حاکی از اهمیت توسعه نظام های مدیریت استعداد و ارتقای ویژگی های سازمان یادگیرنده در بهبود ظرفیت فکری سازمان است.

کلیدواژه ها:

هوش سازمانی ، مدیریت استعداد ، سازمان یادگیرنده ، رگرسیون چندگانه ، استان قم