مقایسه اثر بخشی آموزش مبتنی بر پروژه با روش سنتی در یادگیری مهارت های حل مسئله

در عصر کنونی که جهان با پیچیدگی های فزاینده و تغییرات سریع در عرصه های اجتماعی، فرهنگی و فناوری مواجه است، نظام های آموزشی دیگر نمی توانند صرفا بر انتقال دانش و محفوظات تکیه کنند. آموزش موثر باید به پرورش مهارت های تفکر، خلاقیت و به ویژه حل مسئله در دانش آموزان بپردازد. یکی از رویکردهای نوین در این زمینه، آموزش مبتنی بر پروژه است که در آن دانش آموزان از طریق تجربه، کاوش و انجام فعالیت های واقعی، دانش خود را می سازند. در مقابل، روش سنتی تدریس همچنان در بسیاری از مدارس رایج است و اغلب با رویکرد معلم محور و انتقالی شناخته می شود.هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی آموزش مبتنی بر پروژه و روش سنتی در یادگیری مهارت های حل مسئله در دانش آموزان دوره ابتدایی بود. پژوهش از نوع کاربردی و به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل انجام گرفت. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه پنجم ابتدایی مدارس دولتی شهرستان فارس در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود که از میان آن ها ۶۰ نفر با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب و به دو گروه ۳۰ نفره (آزمایش و کنترل) تقسیم شدند. ابزار گردآوری داده ها، آزمون مهارت های حل مسئله هپنر و پترسن, بود. برای تحلیل داده ها از آزمون تحلیل کوواریانس با استفاده از نرم افزار SPSS بهره گرفته شد.نتایج نشان داد میانگین نمرات پس آزمون گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل به طور معناداری افزایش یافته است .این یافته بیانگر آن است که آموزش مبتنی بر پروژه توانسته موجب تقویت تفکر تحلیلی، خودتنظیمی، خلاقیت و توانایی حل مسائل واقعی در دانش آموزان شود. همچنین، این روش منجر به افزایش انگیزه یادگیری و مشارکت فعال آنان در فرایند آموزش گردید.در نتیجه، می توان گفت آموزش مبتنی بر پروژه نسبت به روش سنتی، اثربخشی بالاتری در یادگیری و پرورش مهارت های حل مسئله دارد و می تواند به عنوان الگویی کارآمد برای تحول در نظام آموزشی ابتدایی مورد توجه سیاست گذاران و معلمان قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تفکر انتقادی ، روش سنتی تدریس ، دانش آموزان دوره ابتدایی ، مهارت های حل مسئله ، یادگیری فعال