یک روش جدید از پارادوکس برای حالات سازمانی مرتبط با دوسوتوانی

این مقاله به مسائل زیر می پردازد: چگونه سازمانها به مرور زمان دوسوتوان می شوند, شناسایی الزامات سازمانها برای تبدیل شدن به دوسوتوان، درک چگونگی پدیدار شدن دوسوتوانی به عنوان یک ویژگی سازمانی و همچنین بررسی ارتباطات احتمالی خاصیت دوسوتوانی و سازماندهی فعالیتها و کارهای شرکت. با ساخت مفهوم رابطه اکتشاف-بهره برداری به عنوان یک رابطه پارادوکس، دو شرط لازم برای سازماندهی دوسوتوانی را پیش می بریم: پرورش تاکتیک های مقابله با پارادوکس و جلوگیری از تله های مربوط به پارادوکس. تداخل این دو شرط به یک نوع شناسی با چهار حالت سازمانی مرتبط با دوسوتوانی منجر می شود: سازمان های فاقد دوسوتوانی، سازمان های یکپارچه، سازمان های دوسوتوان برای کوتاه مدت و سازمان های دوسوتوان برای بلند مدت. در این مقاله, نقاط قوت و چالش های مرتبط با سازماندهی برای دوسوتوانی مشخص شده است و پیامدهای نظری، عملی و سیاست گذاری مورد بحث و بررسی قرار می گیرند.

کلیدواژه ها:

دوسوتوانی سازمانی ، پارادوکس ، رشد ، بهره برداری ، اکتشاف