مقایسه سبکهای حل مساله با میزان کمرویی در دانش آموزان طلاق

این پژوهش با هدف بررسی همبستگی سبکهای حل مساله با میزان کمرویی در کودکان طلاق انجام شد. جامعه آماری دانش آموزان طلاق شهر بابل می باشند. روش نمونه گیری در دسترس می باشد با مراجعه به مدارس مربوطه تعداد ۵۷ نفر از دانش آموزان طلاق از جامعه مورد نظر انتخاب شدند. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. برای گردآوری اطلاعات، پرسشنامه های مقیاس سبک حل مساله و چک لیست رفتاری کمرویی چیک وباس مورد استفاده قرار گرفت. جهت تحلیل داده های پژوهش از آمار توصیفی و استنباطی استفاده شد. یافته ها حاکی از همبستگی خوبی بین متغیرها می باشد و با توجه به اینکه مقدار سطح معنی داری بزرگتر از سطح خطای ۰.۰۵ می باشد، بنابراین با ۹۵ درصد اطمینان نتیجه می گیریم بین سبکهای حل مساله با میزان کمرویی در دانش آموزان رابطه وجود دارد و مولفه های سبکهای حل مساله می توانند به میزان ۰.۶۶ تبیین کننده میزان کمرویی دانش آموزان طلاق باشند.

کلیدواژه ها:

سبکهای حل مساله ، میزان نگرانی ، کمرویی ، دوری گزینی ، فرزندان طلاق