ارائه خود کمال گرایانه و پدیده وانمودگرایی در نوجوانان: مطالعه ای در دانش آموزان دختر شهر کرمان

پدیده وانمودگرایی به گرایش افراد برای نسبت دادن موفقیتهای خود به عوامل بیرونی نظیر، شانس تلاش بیش از حد یا شرایط محیطی، به جای تواناییهای شخصی اشاره دارد. این پدیده در میان نوجوانان به ویژه آنهایی که از مهارتهای اجتماعی برای ایجاد تصویری اغراق آمیز از خود استفاده میکنند رایج است. از سوی دیگر کمال گرایی ناسازگار - به ویژه نوع ارائه خود کمال گرایانه – ویژگیهایی چون ترس از ارزیابی، منفی اشتباه در حضور دیگران و معیارهای شخصی بالا دارد که با پدیده و انمودگرایی همپوشانی دارند. هدف پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین ارائه خود کمال گرایانه و پدیده وانمودگرایی انجام شد. روش مطالعه همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم شهر کرمان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود و ۴۵۰ نفر از آنان به صورت در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها شامل مقیاس ارائه خود کمال گرایانه نسخه نوجوانان و مقیاس پدیده وانمودگرایی کلنس بود. دادهها ابتدا با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی در نرم افزار ۲۶-SPSS تحلیل شدند و سپس مدل سازی معادلات ساختاری با نرم افزار AMOS انجام شد. نتایج نشان داد بین ارائه خود کمال گرایانه و وانمودگرایی رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

ارائه خود کمال گرایانه ، پدیده وانمودگرایی ، نوجوانی ، دانش آموزان