نقش خاطره نگاری تصویری در ارتقا خوداگاهی هیجانی کودکان با مشکلات رفتاری

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر خاطره نگاری تصویری بر ارتقای خودآگاهی هیجانی کودکان دارای مشکلات رفتاری بود. روش پژوهش، نیمه تجربی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه کودکان ۷ تا ۱۰ ساله دارای مشکلات رفتاری مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر تهران در سال ۱۴۰۳ بود. نمونه مورد مطالعه شامل ۳۰ کودک بود که به روش هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) گمارده شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه خودآگاهی هیجانی (EAQ) و چک لیست رفتار کودک (CBCL) بود. گروه آزمایش طی هشت جلسه ۴۵ دقیقه ای در کارگاه خاطره نگاری تصویری شرکت کرد، در حالی که گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس یک متغیره (ANCOVA) در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شد. نتایج نشان داد خاطره نگاری تصویری بر افزایش نمرات خودآگاهی هیجانی کودکان تاثیر معنادار دارد (p<۰.۰۰۱, η²=۰.۳۵۵) تحلیل کیفی آثار هنری کودکان نیز نشان داد که استفاده از رنگ های متنوع، سازمان دهی بهتر اجزای تصویر، و محتوای مثبت تر در جلسات پایانی افزایش یافته است. یافته ها بیانگر آن است که خاطره نگاری تصویری می تواند روشی موثر و کاربردی برای ارتقای خودآگاهی هیجانی و بهبود رفتارهای سازگارانه در کودکان دارای مشکلات رفتاری باشد.

کلیدواژه ها:

خودآگاهی هیجانی ، خاطره نگاری تصویری ، کودکان ، مشکلات رفتاری ، هنردرمانی