تاثیر هوش هیجانی معلمان بر انگیزش تحصیلی دانش آموزان

هوش هیجانی به عنوان یکی از مولفه های اساسی در تعاملات انسانی، نقش تعیین کننده ای در کیفیت روابط میان فردی به ویژه در محیط های آموزشی ایفا می کند. در نظام های آموزشی موثر، معلم به عنوان تسهیل گر فرایند یادگیری نه تنها باید از دانش تخصصی و مهارت های تدریس برخوردار باشد، بلکه باید توانایی درک، مدیریت و تنظیم هیجانات خود و دانش آموزان را نیز داشته باشد. این پژوهش به بررسی نقش هوش هیجانی معلمان در ارتقای انگیزش تحصیلی دانش آموزان می پردازد. انگیزش تحصیلی به عنوان نیروی محرک درونی و بیرونی یادگیری، ارتباط مستقیمی با احساس امنیت، ارزشمندی و درک هیجانی دارد. معلمانی که از سطح بالایی از هوش هیجانی برخوردارند، بهتر می توانند روابط مثبت و حمایتی با دانش آموزان ایجاد کرده و در نتیجه محیطی یادگیرنده محور، پویا و انگیزشی فراهم آورند. یافته ها نشان می دهد که توانایی معلم در شناسایی هیجانات دانش آموز، همدلی، مدیریت تعارضات و واکنش های عاطفی سازنده، منجر به افزایش مشارکت تحصیلی، اعتماد به نفس، علاقه به یادگیری و پایداری در انجام تکالیف آموزشی در میان دانش آموزان می شود. همچنین، معلمان با هوش هیجانی بالا قادرند فضای کلاس را از تنش های هیجانی منفی دور کرده و انگیزش درونی یادگیری را در دانش آموزان تقویت نمایند. رابطه مثبت بین هوش هیجانی معلمان و انگیزش تحصیلی، نشان می دهد که ارتقای مهارت های هیجانی در فرآیند تربیت معلم، می تواند یکی از راهکارهای موثر در بهبود کیفیت آموزش باشد. به علاوه، آموزش هوش هیجانی به معلمان می تواند باعث کاهش فرسودگی شغلی و افزایش رضایت شغلی آنان شده و به طور غیرمستقیم نیز بر انگیزش دانش آموزان تاثیرگذار باشد. از این رو، توجه به ابعاد هیجانی در فرآیند یاددهی-یادگیری، دیگر یک موضوع حاشیه ای تلقی نمی شود، بلکه یکی از محورهای اصلی طراحی برنامه های درسی، تربیت معلم و سیاست گذاری های آموزشی به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، معلم ، انگیزش تحصیلی ، محیط یادگیری ، رابطه معلم و دانش آموز