چگونه توانستم با ترکیب آموزش دینی و زبان عربی، فضای معنوی و همدلی را در بین دانش آموزان مختلط ایجاد کنم.

چکیدههدف این اقدام پژوهی، بررسی و بهبود فضای معنوی، همدلی و تعامل سازنده در کلاس مختلط از طریق ترکیب آموزش دینی و زبان عربی است. در آغاز سال تحصیلی، مشاهده شد که دانش آموزان دختر و پسر در ارتباط با یکدیگر دچار نوعی فاصله عاطفی، کم توجهی به مفاهیم اخلاقی و ضعف در همکاری گروهی هستند. پژوهشگر با بهره گیری از روش های مشارکتی، سعی نمود مفاهیم قرآنی، اخلاقی و فرهنگی زبان عربی را در قالب فعالیت های زبانی و گروهی ارائه دهد تا علاوه بر تقویت مهارت های زبانی، روحیه همدلی و احترام متقابل را در میان فراگیران پرورش دهد. ابتدا با اجرای پرسش نامه، مشاهده و مصاحبه، میزان همدلی، تعامل اجتماعی و نگرش دینی دانش آموزان سنجیده شد. سپس مجموعه ای از فعالیت های آموزشی طراحی شد که در آن آیات ساده قرآن، احادیث کوتاه و متون اخلاقی عربی به صورت نمایش، گفت وگو، بازی های زبانی و داستان خوانی به کار گرفته شد. در پایان هر جلسه، فرصتی برای بحث و بازخورد فراهم شد تا دانش آموزان برداشت های خود را از مفاهیم دینی و انسانی مطرح کنند. نتایج حاصل از مقایسه پیش آزمون و پس آزمون نشان داد که ترکیب آموزش دینی با زبان عربی سبب افزایش علاقه به یادگیری، تقویت ارزش های اخلاقی، رشد اعتمادبه نفس و شکل گیری فضای معنوی و صمیمی تر در کلاس شده است. همچنین، رفتارهای همدلانه و مشارکت گروهی به صورت چشمگیری بهبود یافت. این تجربه نشان داد که تلفیق هوشمندانه دروس معنادار، می تواند ابزار موثری برای پرورش بعد روحی و اخلاقی دانش آموزان در محیط های آموزشی مختلط باشد.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: اقدام پژوهی ، آموزش دینی ، زبان عربی ، همدلی ، فضای معنوی ، دانش آموزان مختلط ، ارزش های اخلاقی