توسعه عدالت آموزشی از طریق مدیریت مدرسه محور و فناوری های نوین

این مقاله به بررسی نقش ترکیبی مدیریت مدرسه محور (SBM) و فناوری های نوین آموزشی در تقویت عدالت آموزشی می پردازد. ابتدا مفهوم و انواع مدیریت مدرسه محور و سازوکارهای نظری آن در تقویت دسترسی، کیفیت و پاسخگویی در مدارس تشریح می شود و سپس نقش فناوری — از پلتفرم های آموزش آنلاین تا ابزارهای داده محور و هوش مصنوعی — در کاهش یا تشدید نابرابری ها تحلیل می گردد. مروری بر پیشینه پژوهش های بین المللی و ملی نشان می دهد که SBM در صورتی موجب بهبود نتایج و کاهش نابرابری می شود که با ظرفیت سازی حرفه ای، شفافیت، مشارکت جامعه و زیرساخت های فناوری همراه باشد. همچنین فناوری می تواند دسترسی و تنوع روش های یاددهی-یادگیری را افزایش دهد، ولی در غیاب سیاست گذاری برای جبران شکاف دیجیتالی و تنظیم سوگیری های الگوریتمی، ممکن است نابرابری ها را تشدید کند. بر پایه تحلیل نظری و شواهد تجربی، مقاله چارچوب راهبردی پیوند SBM و فناوری برای عدالت آموزشی ارائه می دهد و سیاست ها و پیشنهاداتی عملیاتی برای سیاستگذار، مدیران مدارس و پژوهشگران در زمینه طراحی نظام های مدرسه محور فناورانه (Tech-enabled SBM) مطرح می نماید. نتیجه گیری بر اهمیت هم افزایی اختیار محلی، شفافیت، قابلیت دسترسی فناوری و نظارت اخلاقی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

عدالت آموزشی ، مدیریت مدرسه محور (School-Based Management – SBM) ، فناوری آموزشی (EdTech) ، شکاف دیجیتالی ، مشارکت جامعه ، رهبری مدرسه ای