از خاک تا اندیشه؛ کاردستی به مثابه زبان تفکر در کلاس درس امروز

کاردستی در نظام آموزشی معاصر، نه فعالیتی تزئینی بلکه شیوه ای از اندیشیدن و زبان خاصی برای بیان تجربه و معناست. در گذشته، کاردستی در مدارس به عنوان بخشی از مهارت های دستی یا زنگ آزاد تلقی می شد، ولی امروزه در پرتو نظریه های یادگیری تجربی، میان رشته ای و چندحسی، جایگاهی بنیادی یافته است. پژوهش حاضر با رویکردی نظری-تحلیلی، به بررسی ماهیت اندیشگانی کاردستی و تاثیر آن بر رشد شناختی، عاطفی، فرهنگی و اجتماعی فراگیران می پردازد. چارچوب نظری پژوهش بر پایه آرای دیویی، ویگوتسکی، پیاژه، برونر و گاردنر بنا شده است. یافته ها نشان می دهد که ساختن، شکل دادن و تجربه کردن ماده، نه تنها بازنمایی خلاقیت، بلکه زبان شکل گیری تفکر است.

کلیدواژه ها:

کاردستی ، زبان تفکر ، دیویی ، ویگوتسکی ، یادگیری تجربی ، خلاقیت ، آموزش ابتدایی