بررسی اثر آموزش مبتنی بر نقاط قوت بر افزایش خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان دارای اختلال یادگیری

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر آموزش مبتنی بر نقاط قوت بر افزایش خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان دارای اختلال یادگیری است. آموزش مبتنی بر نقاط قوت رویکردی نوین در نظام های آموزشی است که بر شناسایی و پرورش توانایی ها و استعدادهای فردی دانش آموزان به جای تمرکز بر ضعف ها تاکید دارد. در سال های اخیر، رویکردهای آموزشی سنتی که بر رفع ناتوانی ها متمرکز بودند، در کمک به دانش آموزان دارای اختلال یادگیری چندان موفق نبوده اند. بر این اساس، توجه به جنبه های مثبت شخصیت، مانند اعتمادبه نفس، خلاقیت و پشتکار، می تواند در بهبود عملکرد تحصیلی و خودکارآمدی این گروه از دانش آموزان نقش موثری داشته باشد.در این پژوهش، با مرور متون نظری و پژوهش های انجام شده در داخل و خارج از کشور، تلاش شده است تا نقش برنامه های مبتنی بر نقاط قوت در رشد خودپنداره، انگیزش و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان دارای اختلال یادگیری تحلیل شود. یافته ها نشان می دهد که تقویت نقاط قوت باعث افزایش احساس توانمندی، انگیزه درونی و نگرش مثبت نسبت به یادگیری می شود. در نتیجه، آموزش مبتنی بر نقاط قوت می تواند به عنوان رویکردی موثر در ارتقای عملکرد تحصیلی و سلامت روانی این دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: آموزش مبتنی بر نقاط قوت ، خودکارآمدی تحصیلی ، اختلال یادگیری ، آموزش ویژه ، انگیزش تحصیلی