بهبود شاخص های تولیدمثلی میش های نژاد مغانی با استفاده از هورمون های GnRH و eCG در همزمان سازی فحلی در فصل غیر تولیدمثلی

مقدمه: در طول دوره همزمان­ سازی فحلی، تزریق گنادوتروپین ­هایی مانند eCG پس از قطع درمان با پروژسترون منجر به افزایش نرخ تخمک­ گذاری می­ شود. هم چنین استفاده از هورمون GnRH همراه با eCG ممکن است نرخ تخمک­ گذاری و دوقلوزایی در میش را افزایش دهد. بنابراین هدف تحقیق حاضر بهبود عملکرد تولیدمثلی میش ­های نژاد مغانی با استفاده از هورمون­ های GnRH و eCG در همزمان­ سازی فحلی در فصل غیر تولیدمثلی بود.  مواد و روش­ ها: در این پژوهش تعداد ۲۰۰ راس میش مغانی با میانگین وزنی ۷۰ کیلوگرم و حدود سنی ۲-۵ سال در قالب طرح کاملا تصادفی به دو گروه تقسیم شدند (۱۰۰ میش/گروه). این آزمایش در فصل غیر تولیدمثلی و تحت شرایط نور طبیعی انجام شد. طبق برنامه همزمان­ سازی فحلی، اسفنج ­گذاری به مدت ۱۴ روز در همه گوسفندان انجام شد. بعد از خارج نمودن اسفنج­ ها، گروه اول (شاهد) و گروه دوم (eCG/GnRH) به ترتیب ۴۰۰ واحد بین المللی eCG و ۴۰۰ واحد بین المللی eCG همراه با ۲/۵ میلی ­لیتر GnRH به صورت عضلانی دریافت کردند و سپس با قوچ ­های نژاد مغانی به صورت طبیعی جفت­گیری کردند. بعد از زایمان شاخص ­های تولیدمثلی در هر گروه محاسبه شدند. تعداد بره ­های متولد شده از هر میش و وزن تولد آن ها نیز اندازه ­گیری شدند. داده­ های حاصل از عملکرد تولیدمثلی توسط نرم افزار آماری SAS و با استفاده از رویه GENMOD در قالب طرح کاملا تصادفی تجزیه و تحلیل شدند و معنی ­داری داده­ها براساس آزمون آماری کای اسکوئر (X۲) مورد بررسی قرار گرفت. برای آنالیز داده­ های مربوط به وزن بدن بره ­ها از رویه GLM استفاده شد و p کوچک تر از ۰/۰۵ به عنوان اختلاف معنی ­دار درنظر گرفته شد. نتایج: نتایج نشان داد که بین دو تیمار آزمایشی اختلاف معنی ­داری در شاخص ­های نرخ فحلی، نرخ آبستنی و نرخ زایش وجود نداشت (۰/۰۵p). راندمان تولید بره در تیمار eCG/GnRH در مقایسه با تیمار eCG اختلاف معنی ­داری در سطح ۰/۰۵ نشان داد (به ترتیب ۱۲۴/۳ درصد در مقابل ۱۱۰/۸ درصد). نرخ دوقلوزایی در گروه eCG/GnRH نسبت به گروه شاهد بالاتر بود (به ترتیب ۲۱/۶ درصد در مقابل ۱۰/۶ درصد؛ ۰/۰۵