حسابداری سبز و گزارشگری پایداری: چشم انداز جهانی در دوران جدید

حسابداری سبز و گزارشگری پایداری به عنوان رویکردهای نوین در مدیریت محیط زیست و ارتقای شفافیت سازمانی، طی دهه های اخیر با توجه به فشارهای جهانی و تشدید چالش های زیست محیطی جایگاه ویژه ای در سیاست گذاری ها و راهبردهای سازمانی یافته اند. حسابداری سبز شامل ثبت، اندازه گیری و گزارش دهی اثرات زیست محیطی فعالیت های سازمان بوده و بستری برای بهینه سازی مصرف منابع طبیعی و کاهش پیامدهای منفی بر محیط زیست فراهم می آورد. گزارشگری پایداری نیز با ارائه اطلاعات جامع درباره عملکرد زیست محیطی، اجتماعی و اقتصادی سازمان ها باعث افزایش شفافیت و پاسخگویی در برابر ذی نفعان می شود. هدف این مقاله، بررسی مفاهیم، چارچوب ها، فرصت ها و چالش های حسابداری سبز و گزارشگری پایداری در سطح جهانی و تحلیل نقش این ابزارها در تحقق اهداف توسعه پایدار است. یافته ها نشان می دهد که به کارگیری این رویکردها می تواند منجر به کاهش اثرات زیست محیطی، بهبود مدیریت منابع، ایجاد ارزش افزوده و ارتقای شفافیت سازمان ها شود. با این حال، موانعی از جمله هزینه های اجرایی بالا، نبود استانداردهای یکپارچه و تفاوت های فرهنگی و قانونی، سرعت پذیرش و پیاده سازی آن ها را محدود می سازد. در نهایت، مقاله با ارائه تحلیل های تخصصی و پیشنهادات کاربردی، راهکارهایی برای بهره برداری موثر از این ابزارها با تکیه بر چارچوب های قانونی، استانداردهای بین المللی و آموزش هدفمند پیشنهاد می کند و نقش آن ها را به عنوان محرک کلیدی در دستیابی به اهداف توسعه پایدار تبیین می نماید.

کلیدواژه ها:

حسابداری سبز ، گزارشگری پایداری ، توسعه پایدار ، مدیریت محیط زیست ، استانداردهای بین المللی.