کاربرد محیط های یادگیری مبتنی بر واقعیت افزوده برای تقویت مهارت های اجتماعی-هیجانی و کاهش رفتارهای قلدری در مدارس ابتدایی

در سال های اخیر، محیط های یادگیری مبتنی بر واقعیت افزوده (AR) به عنوان یکی از نوآوری های آموزشی نویدبخش در مدارس ابتدایی معرفی شده اند. پژوهش های مروری نشان می دهند که این فناوری با ترکیب عناصر مجازی و واقعی، فرصت های تعاملی و غوطه ورکننده ای برای دانش آموزان فراهم می کند که می تواند به تقویت مهارت های اجتماعی-هیجانی همچون همدلی، خودتنظیمی، همکاری و حل تعارض بینجامد. محیط های AR امکان شبیه سازی موقعیت های واقعی مدرسه را در فضایی ایمن و کنترل شده مهیا می سازند؛ به گونه ای که دانش آموزان می توانند پیامدهای رفتارهای خود، از جمله رفتارهای قلدری، طرد اجتماعی یا کنش های حمایتی را تجربه و بازاندیشی کنند. شواهد نشان می دهد که کاربست این فناوری در برنامه های آموزشی موجب ارتقای آگاهی اجتماعی، افزایش درک متقابل و کاهش تمایل به رفتارهای پرخاشگرانه و قلدری در میان کودکان می شود. با این حال، مرور مطالعات حاکی از آن است که اثربخشی این رویکرد به عواملی همچون طراحی محتوای تعاملی، پشتیبانی معلمان، و انطباق فعالیت ها با نیازهای رشدی دانش آموزان وابسته است. از این رو، پژوهش های آتی باید به چارچوب های طراحی آموزشی مبتنی بر AR، ملاحظات اخلاقی در مواجهه با کودکان، و ارزیابی طولانی مدت پیامدهای آن در مدارس بپردازند. در مجموع، مرور حاضر نشان می دهد که استفاده هدفمند و سنجیده از واقعیت افزوده می تواند بستری نوآورانه برای آموزش اجتماعی-هیجانی و کاهش رفتارهای قلدری در مدارس ابتدایی فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

واقعیت افزوده ، مهارت های اجتماعی-هیجانی ، قلدری ، مدارس ابتدایی ، محیط های یادگیری