بررسی نقش آموزش محیط زیست در پرورش نگرش مثبت دانش آموزان ابتدایی به طبیعت

آموزش محیط زیست به عنوان یکی از عوامل اساسی در پرورش نگرش مثبت دانش آموزان نسبت به طبیعت، نقش مهمی در شکل دهی رفتارهای مسئولانه و پایدار دارد. هدف این پژوهش بررسی تاثیر آموزش محیط زیست بر نگرش مثبت دانش آموزان مقطع ابتدایی در مدارس شهرستان راز و جرگلان در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود. روش پژوهش توصیفی–پیمایشی و جامعه آماری شامل تمام دانش آموزان ابتدایی شهرستان بود که نمونه ای از آن ها با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد نگرش زیست محیطی و فرم ثبت فعالیت های آموزشی بود. یافته ها نشان داد که آموزش محیط زیست تاثیر قابل توجهی بر نگرش مثبت دانش آموزان دارد و روش های فعال، مشارکتی و تجربه محور بیشترین اثر را در شکل دهی نگرش و رفتارهای زیست محیطی داشته اند. همچنین، نقش معلمان در فرآیند آموزش و ایجاد انگیزه و علاقه دانش آموزان به محیط زیست برجسته بوده است. تحلیل زیرمولفه های شناختی، عاطفی و رفتاری نگرش ها نشان داد که آموزش محیط زیست موجب تقویت هر سه بعد نگرش ها می شود و تجربه های عملی و ملموس، تاثیر عمیقی بر رفتارهای مسئولانه دانش آموزان دارد. بر اساس نتایج پژوهش، پیشنهاد می شود که آموزش محیط زیست در مدارس ابتدایی گسترش یابد، روش های فعال و مشارکتی به کار گرفته شود، معلمان آموزش ببینند و فرصت های تجربه عملی و ملموس برای دانش آموزان فراهم گردد تا نگرش ها و رفتارهای مسئولانه نسبت به محیط زیست تقویت شود.

کلیدواژه ها:

آموزش محیط زیست ، نگرش مثبت ، دانش آموزان ابتدایی ، روش های مشارکتی ، تجربه عملی