آسیب شناسی نظام حقوقی اشتغال زنان کم توان و دارای معلولیت در ایران و آمریکا

از نیمه قرن بیستم، قوانین حقوق بشری در دستور العمل های قانونی و حقوقی کشور های مختلف گنجانده شد. ایران و ایالات متحده آمریکا دو کشور پیشرو در رعایت حقوق بشر در قوانین خود از گذشته بوده اند. حقوق معلولان و به ویژه زنان معلول، در جهت رعایت حقوق همه ی اقشار جامعه بسیار با اهمیت است. سازمان ملل متحد با وضع دستور العمل هایی همچون کنوانسیون حقوق افراد دارای ناتوانی در تلاش برای احقاق بهتر حقوق معلولان بوده است. در این پژوهش به شیوه ی تحلیلی توصیفی، آسیب شناسی نظام حقوقی اشتغال زنان کم توان و دارای معلولیت در ایران و آمریکا، مورد بررسی قرار گرفته و مشخص شد که هر چند هر دو کشور تلاش داشته اند که حقوق معلولان به ویژه زنان توان خواه را شناسایی و رعایت کنند، اما به ویژه در مباحثی همچون اشتغال و استفاده از امکانات، معلولان همچنان در درجه ی دوم اهمیت واقع شده و در میان معلولان نیز توجه بیشتری به مردان نسبت زنان در احقاق حقوق شده است. بنابراین لازم است با شناسایی نیاز زنان و اهمیت دادن به خواسته های زنان معلول، در قوانین موجود، بازبینی صورت پذیرد. هر چند احیرا به طور عمومی برای شرایط کاری خانم های باردار و شیرده تسهیلاتی در نظر گرفته شده اما این کافی نبوده و لازم است برای رعایت حقوق شهروندی لازم است تبعیض مثبت به نفع زنان ( مثلا در دوران عادات ماهیانه) به ویژه برای زنان در قانون گنجانده شوند.

کلیدواژه ها:

نظام حقوقی ، زنان دارای معلولیت ، ایران ، ایالات متحده آمریکا