مبانی اقتصاد پذیری شهری با رویکرد جلب سرمایه

در تمامی نظریات و الگوهای رشد اقتصادی سرمایه به عنوان موتور محرکه رشد و توسعه اقتصادی شهرها معرفی شده است و لذا اتخاذ تدابیر مناسب جهت جذب سرمایه کافی برای تامین منابع مالی طرحهای اقتصادی از مهمترین اهداف مدیریت شهری می باشد. اقتصاد پذیری شهری به عنوان رویکردی نوین در برنامه ریزی شهری می کوشد با داشتن وجود نوعی از رقابت بین شهرها بر سر جذب سرمایه های موثر در توسعه و با تاکید بر مزیت رقابتی از منظری جدید به بحث توسعه شهری بپردازد و تاثیر بسزایی در رفاه اقتصادی و اجتماعی ساکنان آن داشته باشد. شهرهای اقتصاد پذیر می توانند فرصت های شغلی بیشتری ایجاد کنند، درآمد سرانه را افزایش دهند و از نظر فرهنگی و اجتماعی پویا و جذاب باشند. در ایران مفهوم اقتصاد پذیری شهری در حال حاضر به عنوان یک رویکرد مهم در برنامه ریزی شهری مورد توجه قرار گرفته است و تلاش هایی برای ارزیابی و بهبود رقابت پذیری اقتصادی کلان شهرها در حال انجام است. در هر صورت عرصه اقتصاد شهری برای بهبود توان مالی، خود نیازمند ارائه یک نقشه علمی و عملیاتی است و بدیهی است که با تبیین موضوع و با مدیریت مالی مناسب می توان به الگوی مدیریتی مناسب در حوزه شهری در راستای جلب سرمایه گذاری دست یافت. این نوشتار با روش تحقیق توصیفی و تحلیلی و با استفاده از اطلاعات به دست آمده از روش کتابخانه ای و مطالعات نظری به نگارش درآمده و بر اساس روش های کیفی تجزیه و تحلیل شده است.

کلیدواژه ها:

اقتصاد ، شهری ، اقتصاد پذیری ، سرمایه ، شهرداری