زرده هیروشیمای ایران بررسی بمباران شیمیایی روستای زرده (کرمانشاه

حمله شیمیایی به روستای زرده در ۳۱ تیر ۱۳۶۷ یکی از فجایع انسانی جنگ ایران و عراق بود که تاثیرات گسترده ای بر قربانیان بازماندگان و جامعه محلی بر جای گذاشت. این حمله که با استفاده از گازهای سمی همچون خردل و عوامل انجام شد، منجر به شهادت بیش از ۲۷۵ نفر و مصدومیت صدها تن دیگر گردید. عراق که پیشتر نیز از سلاحهای شیمیایی در حلبچه و سردشت استفاده کرده بود، با هدف ایجاد وحشت در میان غیرنظامیان و تضعیف نیروهای ایرانی زرده را هدف قرار داد. پیامدهای حمله شیمیایی زرده فراتر از تلفات آنی بود. قربانیان دچار آسیبهای جسمی شدید مانند مشکلات تنفسی، سوختگیهای پوستی و نابینایی شدند. در بلندمدت، بیماریهای مزمنی چون سرطان، اختلالات عصبی و نقصهای مادرزادی در میان بازماندگان و نسلهای بعدی افزایش یافت. از سوی دیگر، این حمله آسیبهای روان شناختی عمیقی مانند اضطراب، افسردگی و PTSD در میان بازماندگان به جا گذاشت. در مقایسه با فاجعه هیروشیما، زرده نیز قربانی استفاده از سلاحهای غیر متعارف علیه غیرنظامیان شد، اما واکنشهای بین المللی به این جنایت محدود ماند. در حالی که بمباران هیروشیما به عنوان نمادی از فجایع جنگی در سطح جهانی شناخته میشود، جنایات جنگی عراق در زرده با سکوت رسانه ای و حمایت برخی کشورهای غربی از رژیم بعث همراه شد. این مقاله ضمن بررسی ابعاد مختلف این حمله بر اهمیت پیگیری حقوقی این جنایت در سطح بین المللی تاکید دارد و بر نقش سازمانهای حقوق بشری و رسانه ها در افشای چنین فجایعی برای جلوگیری از تکرار آنها اشاره می.کند.

کلیدواژه ها:

حمله شیمیایی ، زرده ، جنگ ایران و عراق ، سلاحهای شیمیایی ، حقوق بینالملل ، پیامدهای انسانی