نقش واسطهای تحمل ابهام در رابطه بین انعطاف پذیری ،شناختی نشخوار ذهنی و اضطراب امتحان در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی کازرون

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 214

فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ICMBA04_0796

تاریخ نمایه سازی: 18 مهر 1404

چکیده مقاله:

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطهای تحمل ابهام در رابطه بین انعطاف پذیری ،شناختی نشخوار ذهنی و اضطراب امتحان در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد کازرون انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از لحاظ روش، توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد کازرون در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود و نمونه پژوهش متشکل از ۲۵۰ نفر با استفاده از روش نمونهگیری خوشه ای تصادفی انتخاب شد. جمع آوری داده ها با استفاده از پرسشنامههای استاندارد انعطاف پذیری شناختی دنای و واندروال (۲۰۱۰)، پرسشنامه نشخوار فکری دیویدسون و همکاران (۲۰۱۴) پرسشنامه تحمل ابهام ودن و همکاران (۲۰۰۳) و پرسشنامه اضطراب امتحان ساراسون (۱۹۷۷) انجام شد و روایی و پایایی تمامی ابزارها از طریق مطالعات پیشین و بررسیهای متخصصان تایید گردید. تجزیه و تحلیل داده ها در دو سطح آمار توصیفی و آمار استنباطی انجام شد در سطح توصیفی، فراوانی، میانگین و انحراف معیار متغیرهای پژوهش بررسی .گردید در سطح استنباطی از تحلیل مسیر با بهره گیری از نرم افزارهای AMOS و SPSS نسخه ۱۸ استفاده شد. یافته ها نشان داد که انعطاف پذیری شناختی و نشخوار ذهنی قابلیت پیشبینی تحمل ابهام را دارند و علاوه بر آن انعطاف پذیری ،شناختی نشخوار ذهنی و تحمل ابهام با اضطراب امتحان در ارتباط هستند همچنین تحمل ابهام نقش واسطه ای معناداری در رابطه بین انعطاف پذیری شناختی نشخوار ذهنی و اضطراب امتحان ایفا می کند؛ به گونه ای که افزایش انعطاف پذیری شناختی و کاهش نشخوار ذهنی از طریق ارتقای تحمل ابهام میتواند منجر به کاهش اضطراب امتحان شود نتایج پژوهش بر اهمیت تقویت انعطاف پذیری شناختی کاهش نشخوار ذهنی و ارتقای تحمل ابهام به عنوان راهبردهایی موثر در کاهش اضطراب امتحان دانشجویان تاکید دارد. این یافته ها میتوانند برای مشاوران تحصیلی روانشناسان آموزشی و برنامه ریزان در طراحی مداخلات روان شناختی هدفمند و کاربردی مفید باشند.

نویسندگان

محمد شجاعی

دانشجوی کارشناسی ارشد گروه روانشناسی بالینی واحد ،ارسنجان دانشگاه آزاد اسلامی ارسنجان، ایران

رضا میرزایی

گروه روانشناسی ، واحد ارسنجان ، دانشگاه آزاد اسلامی، ارسنجان ، ایران