اثر بخشی زوج درمانی مبتنی بر ایماگوتراپی بر حس مثبت به همسر و کیفیت روابط زناشویی در زوجین متعارض مراجعه کننده به مراکز روانشناختی شهر اهواز

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی زوج درمانی مبتنی بر ایماگوتراپی بر حس مثبت به همسر و کیفیت روابط زناشویی در زوجین متعارض مراجعه کننده به مراکز روانشناختی شهر اهواز بود. جامعه ی پژوهش حاضر شامل زوجین مراجعه کننده به مراکز روانشناختی شهر اهواز در سال ۱۴۰۳ میباشند؛ که حجم نمونه ۳۰ نفر زوج (۱۵) زن و ۱۵ مرد گروه آزمایش)، ۱۵) مرد و ۱۵ زن گروه کنترل بود که براساس نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه هر گروه ۱۵) (نفر قرار گرفت. طرح پژوهش از نوع تجربی پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل احساسات مثبت درباره همسر و مقیاس کیفیت روابط زناشویی و زوج درمانی مبتنی بر رویکرد ایماگوتراپی بودند پس از گزینش تصادفی گروهها از گروه آزمایش و گروه کنترل پیش آزمون به عمل آمد. سپس بر روی گروه آزمایش برنامه زوج درمانی مبتنی بر رویکرد ایماگوتراپی طی ۸ جلسه، ۶۰ دقیقه ای به صورت گروهی ارائه شد. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از روش تحلیل کوواریانس و نرم افزار spss استفاده شد. نتایج نشان داد زوج درمانی مبتنی بر ایماگوتراپی بر حس مثبت به همسر و کیفیت روابط زناشویی در زوجین متعارض مراجعه کننده به مراکز روانشناختی شهر اهواز موثر بود.

کلیدواژه ها:

زوج درمانی مبتنی بر ایماگوتراپی ، حس مثبت به همسر ، کیفیت روابط زناشویی ، زوجین متعارض