بررسی تاثیرحس تعلق محله ای بر مشارکت در بازآفرینی بافتهای فرسوده شهری ) نمونه موردی: محله جوادیه شهر (تهران

با گذشت زمان شکل و کاربری بافتهای شهری تغییر می یابد و رو به فرسودگی می روند. بافتهای فرسوده دیگر توان پاسخگویی به نیازهای ساکنین خود را ندارند و قادر به تامین نیازهای روانی و اجتماعی آنها نیستند. حال آنکه محیط و زمینه فعالیت اجتماعی مناسب می تواند نقش مهمی در تقویت مفاهیم اجتماعی و از جمله حس تعلق محله ای در ساکنان بافتهای فرسوده شهری داشته باشد. حس تعلق محله ای زمینه ساز مشارکت بوده و در تصمیم گیری های مدیریت شهری حائز اهمیت است. تعلق محله ای در افراد این حس را ایجاد می کند که نسبت به محله خود احساس مسولیت داشته و برای بهبود شرایط کالبدی و فیزیکی آن تلاش نمایند. این بافتها نیاز به برنامه های توسعه ای دارند. یکی از این برنامه ها برنامه های بازآفرینی است. برنامه های بازآفرینی نوعی برنامه توسعه ای با نگاه همه جانبه هستند. این برنامه ها نیاز به مشارکت مردم ساکن در بافتهای فرسوده دارند. پس حس تعلق محله ای و مشارکت اجتماعی مردم نقش مهمی در اجرای این نوع برنامه های توسعه ای دارند. هدف از این مطالعه بررسی نقش عوامل موثر بر حس تعلق محله ای در مشارکت شهروندان در برنامه های بازآفرینی بافتهای فرسوده شهری نمونه موردی محله جوادیه - ناحیه یک منطقه (۱۶) است. روش تحقیق در مقاله حاضر از نوع توصیفی و از لحاظ ماهیت بنیادی و کاربردی است. در ابتدا نظرات متخصصین و کارشناسان حوزه مدیریت شهری در مصاحبه هایی جداگانه به صورت مکتوب و سپس به شیوه تحلیل محتوا مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که حس تعلق محله ای در تمایل شهروندان به مشارکت در برنامه های بازآفرینی تاثیر زیادی داشته و مشارکت بر اساس عواملی، اجتماعی، فردی، کالبدی، فعالیتی و غیره بر اساس حس تعلق محله ای در افراد متفاوت است. این مقاله برگرفته از رساله دکتری نویسنده اول با عنوان مطالعه جامعه شناسی مشارکت شهروندان در بازآفرینی بافت های فرسوده شهری مورد مطالعه محله جوادیه ناحیه یک منطقه ۱۶ شهرداری (تهران با راهنمایی دکتر محمد شیخی و مشاوره دکتر رضاعلی محسنی در دانشکده علوم اجتماعی ارتباطات و رسانه واحد تهران مرکزی واحد تهران مرکزی دانشگاه آزاد اسلامی است.

کلیدواژه ها:

حس تعلق محله ای ، مشارکت اجتماعی ، بازآفرینی ، بافت های فرسوده ، مدیریت شهری