ترویج پوشاک سنتی زنان بلوچ با مدل انتشار نوآوری راجرز

پوشاک سنتی زنان بلوچ به عنوان یک سرمایه فرهنگی ارزشمند بوده و جلوه های بصری و هویت اجتماعی و فرهنگی این قوم را نمایش میدهد ویژگی بارز آن سوزن دوزی است. طبق نظریه انتشار نوآوری راجرز در فرآیند تصمیم گیری و انتشار محصول جدید پنج عامل پیچیدگی قابلیت سازگاری رویت پذیری قابلیت استفاده و مزیت نسبی وجود دارد که به عنوان عوامل اصلی موثر بر پذیرش نوآوری به حساب می آیند هدف پژوهش نوآوری در پوشاک زنان بلوچ و پذیرش آن در جامعه با استفاده از نظریه انتشار نوآوری راجرز .است سوال آنست که چگونه ترویج پوشاک بلوچ فرم و سوزندوزی در جامعه با نظریه نوآوری راجرز قابل تحلیل است؟ روش پژوهش تحلیلی توصیفی و تاریخی و گردآوری داده ها، اسنادی و کتابخانه ای است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی است. جامعه آماری این پژوهش پوشاک بانوان بلوچ میباشد. نتایج نشان میدهد بین هر یک از ابعاد نوآوری راجرز در پوشاک سنتی بلوچ و پذیرش آن در جامعه رابطه معناداری وجود دارد. میزان پیچیدگی میتواند بر پذیرش کاربران تاثیر بگذارد قابلیت سازگاری با هویت فرهنگی جامعه همخوانی داشته و باعث ارتقاء سطح پذیرش آن از سوی جامعه میشود. رویت پذیری به ترویج و افزایش آگاهی کمک .کند قابلیت استفاده می اطمینان خاطر پیش از سرمایه گذاری می.شود. مزیت نسبی و تاکید بر ویژگیهای فرهنگی سبب تقویت هویت و تعلق فرهنگی و افزایش تمایل به خرید میشود.

کلیدواژه ها:

پوشاک ، بلوچ ، سوزن دوزی ، انتشار نوآوری راجرز