نقش معلم در شناسایی و حمایت از دانش آموزان مبتلا به اضطراب اجتماعی در محیط کلاس

اضطراب اجتماعی به عنوان یکی از شایع ترین اختلالات اضطرابی دوران کودکی و نوجوانی، می تواند به طور مستقیم بر عملکرد تحصیلی، تعاملات همسالان و سلامت روانی دانش آموزان اثرگذار باشد. محیط کلاس به عنوان بستر اصلی آموزش و تعامل اجتماعی، نقش تعیین کننده ای در آشکار شدن یا کاهش نشانه های این اختلال دارد؛ ازاین رو، معلم با اشراف بر پویایی های کلاس و ارتباط نزدیک با دانش آموزان، موقعیتی بی بدیل در شناسایی اولیه و حمایت هدفمند از آن ها ایفا می کند. شناسایی دقیق دانش آموزان مبتلا نیازمند ترکیب مشاهده نظام مند رفتارهای کلاس، تحلیل الگوهای ارتباطی و ارزیابی شاخص های هیجانی با بهره گیری از ابزارهای استاندارد و بازخورد والدین است. حمایت موثر شامل خلق محیط یادگیری ایمن، کاهش محرک های اضطراب زا، استفاده از روش های تدریس فراگیر و انعطاف پذیر، و تقویت تدریجی مهارت های ارتباطی و خودکارآمدی دانش آموزان می باشد. همچنین، آموزش معلمان در زمینه نشانه شناسی اضطراب اجتماعی و بهره گیری از رویکردهای شناختی-رفتاری، می تواند ظرفیت مداخله پیشگیرانه را افزایش دهد و از تثبیت الگوهای اجتناب اجتماعی جلوگیری کند. تعامل مستمر میان معلم، مشاور مدرسه و خانواده، همراه با استفاده از فناوری آموزشی و سنجش های دوره ای، فرصت شناسایی بهنگام تغییرات وضعیت دانش آموز را فراهم کرده و مسیر رشد تحصیلی و اجتماعی سالم تر را هموار می سازد. بنابراین، معلم نه تنها به عنوان انتقال دهنده دانش، بلکه به عنوان تسهیل گر سلامت روان در کلاس نقش آفرینی می کند و مداخله موثر او می تواند در کاهش پیامدهای کوتاه مدت و بلندمدت اضطراب اجتماعی در دانش آموزان نقش اساسی داشته باشد.

کلیدواژه ها:

اضطراب اجتماعی ، شناسایی اولیه ، حمایت آموزشی ، معلم ، محیط کلاس ، سلامت روان ، آموزش فراگیر ، مداخله پیشگیرانه