مطالعه ی کیفی در زمینه ی تجربه ی دانش آموزان از یادگیری در محیط های غنی از طبیعت (یادگیری بیرون از کلاس)

این مطالعه کیفی به بررسی تجربه های دانش آموزان از یادگیری در محیط های غنی از طبیعت (یادگیری بیرون از کلاس) می پردازد. هدف پژوهش، تحلیل ابعاد شناختی، عاطفی، و اجتماعی این تجربیات و شناسایی تاثیرات آن بر کیفیت یادگیری است. یافته ها نشان می دهند که محیط های طبیعی با فراهم کردن فضایی پویا و چندحسی، تمرکز و توجه دانش آموزان را افزایش می دهند و به یادگیری مفهومی از طریق مشاهده پدیده های طبیعی کمک می کنند. از منظر عاطفی، تعامل با طبیعت انگیزه یادگیری را تقویت کرده، استرس را کاهش می دهد و حس تعلق به محیط را در دانش آموزان پرورش می دهد. در بعد اجتماعی، فعالیت های گروهی در طبیعت همکاری، مهارت های ارتباطی، و رفتارهای مسئولانه نسبت به محیط زیست را بهبود می بخشند. این مطالعه همچنین به تفاوت های یادگیری در محیط های طبیعی و کلاس های سنتی پرداخته و نشان می دهد که یادگیری طبیعت محور می تواند به عنوان مکملی موثر برای آموزش سنتی عمل کند. با این حال، چالش هایی مانند دسترسی محدود به محیط های طبیعی و تاثیرات فصلی نیز شناسایی شدند. این پژوهش پیشنهاد می دهد که برنامه های درسی مبتنی بر طبیعت در نظام آموزشی ادغام شوند و معلمان برای طراحی فعالیت های طبیعت محور آموزش ببینند. نتایج این مطالعه می تواند به سیاست گذاران آموزشی و معلمان کمک کند تا با بهره گیری از ظرفیت های طبیعت، کیفیت یادگیری را بهبود بخشند و به ترویج آموزش پایدار کمک کنند. پژوهش های آینده می توانند بر تاثیرات بلندمدت یادگیری طبیعت محور و نقش فناوری در این حوزه تمرکز کنند.

کلیدواژه ها:

یادگیری طبیعت محور ، تجربه های دانش آموزی ، محیط های غنی از طبیعت ، یادگیری تجربی ، آموزش پایدار