تاثیر فناوری های آموزشی بر توسعه تفکر خلاق و مهارت های کار گروهی در دانش آموزان

این مقاله مروری به بررسی و تحلیل جامع تاثیر فناوری های آموزشی بر دو مورد از حیاتی ترین شایستگی های قرن بیست و یکم، یعنی تفکر خلاق و مهارت های کار گروهی، در میان دانش آموزان می پردازد. در عصر دیجیتال، فناوری دیگر یک ابزار جانبی نیست، بلکه به بخشی جدایی ناپذیر از بافت یادگیری تبدیل شده است که پتانسیل تحول در فرآیندهای آموزشی سنتی را دارد. با این حال، صرف حضور فناوری در کلاس درس تضمین کننده نتایج مثبت نیست. مسئله اصلی، چگونگی بهره برداری هدفمند از این ابزارها برای فراتر رفتن از مصرف منفعلانه اطلاعات و حرکت به سوی خلق فعال دانش و همکاری سازنده است. این مقاله با تکیه بر مبانی نظریه های یادگیری ساختن گرا، ساخت گرایی و یادگیری مشارکتی با پشتیبانی رایانه (CSCL)، چارچوبی را برای درک این تاثیرات ارائه می دهد. در این راستا، انواع مختلف فناوری های آموزشی، از ابزارهای تولید چندرسانه ای و پلتفرم های همکاری آنلاین گرفته تا شبیه سازی ها و محیط های برنامه نویسی، مورد بررسی قرار می گیرند. تحلیل یافته های پژوهشی نشان می دهد که فناوری های آموزشی هنگامی که با یک پداگوژی مناسب همراه شوند، می توانند به طور قابل توجهی ابعاد مختلف تفکر خلاق (سیالی، انعطاف پذیری، اصالت و بسط) را از طریق فراهم آوردن ابزارهای نوین برای بیان ایده و حل مسئله، تقویت کنند. همزمان، این ابزارها با تسهیل ارتباطات، مدیریت وظایف و ایجاد فضاهای کاری مشترک، به توسعه مهارت های کلیدی کار گروهی مانند مسئولیت پذیری متقابل، مذاکره و هم اندیشی کمک شایانی می نمایند. نتایج این بررسی بر نقش حیاتی معلم به عنوان طراح تجربیات یادگیری غنی از فناوری و ضرورت تغییر نگرش از فناوری به عنوان ابزار به فناوری به عنوان محیطی برای یادگیری تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، تفکر خلاق ، کار گروهی ، یادگیری مشارکتی ، مهارت های قرن بیست و یکم