مرور نظام مند بر نظریه های نوین یادگیری و تاثیر آن ها بر روش های تدریس موثر

تحول در نظریه های یادگیری در دهه های اخیر موجب دگرگونی عمیق در شیوه های تدریس و فرایند آموزش شده است. هدف پژوهش حاضر، مرور نظام مند نظریه های نوین یادگیری و بررسی تاثیر آن ها بر روش های تدریس موثر در نظام های آموزشی معاصر است. در این مطالعه، با استفاده از روش مرور نظام مند، مقالات علمی منتشرشده در پایگاه های معتبر بین سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ مورد بررسی قرار گرفته اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که نظریه های نوینی همچون یادگیری سازنده گرایی اجتماعی، یادگیری مبتنی بر تجربه، یادگیری خودتنظیم، یادگیری مشارکتی، یادگیری مبتنی بر مسئله و یادگیری ترکیبی نقش بنیادینی در تحول آموزش داشته اند. این نظریه ها تاکید دارند که یادگیری فرایندی فعال، موقعیتی و اجتماعی است و یادگیرنده در آن نقشی کنشگر دارد. بر اساس مرور انجام شده، استفاده از این رویکردها منجر به افزایش درک مفهومی، تقویت تفکر انتقادی، ارتقای انگیزش درونی، و بهبود مهارت های حل مسئله و همکاری میان دانش آموزان می شود. همچنین، نتایج نشان می دهد که معلمان در محیط های یادگیری موثر باید از روش های تعاملی، بازتابی و فناوری محور بهره گیرند تا یادگیری عمیق و پایدار شکل گیرد. در مجموع، مرور نظام مند حاضر بر اهمیت تحول نقش معلم از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر یادگیری تاکید دارد و پیشنهاد می کند که برنامه های تربیت معلم با تکیه بر نظریه های نوین یادگیری بازنگری شوند.

کلیدواژه ها:

نظریه های نوین یادگیری ، تدریس موثر ، سازنده گرایی ، یادگیری مشارکتی ، یادگیری خودتنظیم ، مرور نظام مند