تاثیر مشارکت والدین در فعالیت های کلاسی بر موفقیت تحصیلی دانش آموزان

مشارکت والدین در آموزش فرزندان یکی از عوامل مورد توجه پژوهشگران تعلیم و تربیت است و پژوهش های کمی و کیفی نشان می دهد که این مشارکت با بهبود نتایج تحصیلی، انگیزش و سازگاری اجتماعی-تحصیلی دانش آموزان همبستگی مثبت دارد. هدف مقاله حاضر بررسی پیوند میان مشارکت والدین در فعالیت های کلاسی (شامل حضور در جلسات مدرسه، مشارکت داوطلبانه در کلاس، همکاری در طراحی تکلیف و ارتباط مستمر با معلم) و موفقیت تحصیلی (نمرات، سازگاری آموزشی و انگیزش) است. روش پژوهش تحلیل نظام مند منابع نظری و مطالعات مروری مرتبط با این موضوع است. یافته ها نشان می دهد که انواع مشخص و کیفی مشارکت والدین—به ویژه مشارکت در یادگیری خانه-محور و ارتباط مثبت با مدرسه—به طور معناداری با بهبود عملکرد تحصیلی مرتبط اند؛ اما نوع مشارکت، زمینه ی اجتماعی-اقتصادی خانواده، و نحوه ی تعامل Schule–Family تعیین کننده ی شدت این رابطه اند. بر پایه ی مبانی نظری و شواهد تجربی، پیشنهاد می شود سیاست گذاران و مدیران مدارس برنامه هایی طراحی کنند که محرک های انگیزشی والدین را تقویت کرده، فرصت های واقعی مشارکت را فراهم سازند و آموزش معلم در مدیریت مشارکت والدین را ارتقاء دهند.

کلیدواژه ها:

مشارکت والدین ، فعالیت های کلاسی ، موفقیت تحصیلی ، انگیزش تحصیلی ، ارتباط خانواده-مدرسه