تاثیر مهارت های ارتباطی مدیر و معاون بر بهبود روابط مدرسه و اولیا

ارتباط موثر میان مدرسه و والدین یکی از عوامل اساسی در ارتقای کیفیت آموزش و پرورش دانش آموزان به شمار می رود. در این میان، مهارت های ارتباطی مدیر و معاون مدرسه نقش محوری دارند و می توانند زمینه ای مناسب برای افزایش تعامل، اعتماد و مشارکت والدین فراهم کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مهارت های ارتباطی مدیر و معاون بر بهبود روابط مدرسه و والدین انجام شده است و سعی دارد به روشنی نقش این مهارت ها را در ایجاد یک محیط آموزشی سالم و حمایتگر روشن سازد. اهمیت موضوع از آن جهت است که تعامل مثبت میان مدرسه و خانواده نه تنها بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان اثرگذار است، بلکه به ارتقای سلامت سازمانی مدرسه و رضایت شغلی معلمان نیز کمک می کند. مهارت های ارتباطی به مجموعه توانایی های مدیر و معاون در انتقال پیام، گوش دادن فعال، ارائه بازخورد موثر، همدلی و مدیریت تعارض ها اطلاق می شود. این مهارت ها به عنوان ابزارهایی کلیدی برای ایجاد اعتماد و احترام متقابل با والدین مطرح هستند و می توانند موجب افزایش مشارکت خانواده ها در فرآیند یادگیری و تربیت دانش آموزان شوند. فقدان مهارت های ارتباطی مناسب ممکن است به سوءتفاهم، کاهش همکاری والدین و حتی بروز تعارض های غیرضروری منجر شود. مدیران و معاونانی که مهارت های ارتباطی بالایی دارند، قادرند فضای مدرسه را به محیطی مشارکتی و دوستانه تبدیل کنند و مشارکت والدین در فعالیت های آموزشی و تربیتی افزایش یابد. همچنین، ارتباط موثر مدیران با والدین، انگیزه و عملکرد تحصیلی دانش آموزان را تقویت می کند و به شکل قابل توجهی سلامت سازمانی مدرسه و رضایت شغلی کارکنان را بهبود می بخشد. مهارت های ارتباطی به عنوان واسطه ای برای کاهش سوءتفاهم ها، حل موثر تعارض ها و ارتقای سرمایه اجتماعی مدرسه عمل می کنند.

کلیدواژه ها:

مهارت های ارتباطی ، مدیر ، معاون ، روابط مدرسه ، اولیا