تاثیر تدریس بازی محور در میزان مشارکت دانش آموزان در فرآیند یاددهی - یادگیری

بازی ها موجب افزایش تعامل بین دانش آموزان و معلمان می شوند. محیط بازی محور انگیزه دانش آموزان را برای یادگیری بیشتر، افزایش می دهد؛ دانش آموزان در بازی ها مفاهیم را به طور عملی و با تجربه مستقیم یاد می گیرند؛ بازی های گروهی همکاری و مهارت های اجتماعی را تقویت می کنند. در مقاله حاضر که با روش توصیفی - تحلیلی و بر مبنای مطالعات کتابخانه ای صورت گرفته است، قصد داریم به بررسی تاثیر تدریس بازی محور در میزان مشارکت دانش آموزان در فرآیند یاددهی - یادگیری بپردازیم. نتایج نشان می دهد که به کارگیری بازی های آموزشی به طور معنی داری میزان مشارکت فعال دانش آموزان در فعالیت های یاددهی-یادگیری را افزایش می دهد. این امر از زمان برد بودن فعالیت های یادگیرنده محور و نیاز به تصمیم گیری های سریع در موقعیت های بازی شده نشات می گیرد که فشار نمره محور را کاهش داده و به شکل گیری انگیزه درونی برای شرکت در فرایند یادگیری کمک می کند. در کلاس هایی که از رویکرد بازی محور استفاده می گردد، هم بازی ها و تکالیف گروهی به طور مداوم وجود دارد و این مسئله باعث تقویت همکاری، گفتگوهای تحلیلی و تبادل دانش بین دانش آموزان می گردد. همچنین تدریس بازی محور می تواند به مشارکت فعال، انگیزه درونی و درک عمیق مفاهیم منجر شود، به شرط اینکه به صورت استراتژیک و با رویکردی داده محور اجرا شود و با حمایت آموزشی مناسب در سطح مدرسه تداوم یابد. به این ترتیب، مدارس می توانند با بهره گیری از این رویکرد، کلاس های پویا، مشارکتی و هدفمند ایجاد کنند که نه تنها به بهبود مشارکت بلکه به توسعه مهارت های تفکر نقدی، همکاری تیمی و آمادگی برای مواجهه با چالش های یادگیری آینده منجر گردد.

کلیدواژه ها:

تدریس بازی محور ، مشارکت ، فرآیند یاددهی و یادگیری ، دانش آموزان.