رهبری تحول گرا و مشارکتی؛ بسترسازان یادگیری خلاق و عمیق

رهبری آموزشی یکی از موثرترین عوامل در بهبود کیفیت فرآیند یادگیری و رشد تحصیلی دانش آموزان است. این پژوهش به بررسی تاثیر سبک های گوناگون رهبری از جمله تحول گرا، مشارکتی و مقتدرانه بر یادگیری می پردازد. رهبران تحول گرا با ایجاد انگیزه، الهام بخشی و پرورش خلاقیت، فضای یادگیری را پویا و عمیق می سازند. سبک مشارکتی نیز با تقویت اعتماد، تعامل و همدلی میان معلم و دانش آموز، محیطی حمایتی فراهم می آورد که به رشد انگیزش و یادگیری منجر می شود. در مقابل، رهبری مقتدرانه با تاکید بر نظم و انضباط، موجب افزایش تمرکز و کارآمدی می شود، هرچند ممکن است از آزادی و خلاقیت دانش آموزان بکاهد. نتایج نشان می دهد که انتخاب هوشمندانه و ترکیب انعطاف پذیر سبک های رهبری می تواند به ارتقای انگیزه، تقویت تعامل اجتماعی و بهبود عملکرد تحصیلی بینجامد. در نهایت، رهبری آموزشی کارآمد نه تنها یادگیری را اثربخش تر می کند، بلکه زمینه ساز رشد متوازن و پایدار دانش آموزان می گردد.

کلیدواژه ها:

رهبری آموزشی ، رهبری تحول گرا ، انگیزش تحصیلی ، تعامل اجتماعی ، رشد همه جانبه دانش آموزان